&format=webp)
Jeff Tesselaar is op de EK atletiek uitstekend begonnen aan zijn tienkamp. De Nederlandse topatleet overwon de afgelopen jaren een vervelende aandoening. Dat hij na zijn eerste drie onderdelen namelijk al interviews kon doen, mag in zijn geval bijzonder heten. Hij kampte namelijk een flinke tijd met stotteren.
Tesselaar heeft een flitsende start gemaakt op de tienkamp bij de EK atletiek in Birmingham. De 23-jarige meerkamper bezet na drie onderdelen de tweede plaats achter de Duitse wereldkampioen Leo Neugebauer. Tesselaar eindigde als tweede op de 100 meter in 10,75 seconden, werd derde bij het verspringen met 7,67 meter en stootte de kogel naar de achtste plaats met een persoonlijk record van 15,11 meter.
Vloeiend gesprek bij de NOS
"Joop Zoetemelk zei altijd: Parijs is nog ver. Dat de eerste drie onderdelen goed zijn, zegt nog helemaal niks. Het gaat fantastisch, ik sta er goed voor, maar we zijn er nog niet", vertelde de atleet uit Heerhugowaard na het kogelstoten, waarop hij zijn persoonlijk record dik verbeterde naar 15,11. "Waanzinnig. Toch mooi dat ik met die dunne armpjes van mij over de 15 meter stoot. De verleiding is groot om nu steeds naar die ranking te kijken, maar dat moet ik juist niet doen. Het gevaar bestaat dat je dan te veel met het resultaat bezig bent."
Stotteren overwonnen
Dat interview is een overwinning op zichzelf. Jarenlang kon hij naar eigen zeggen 'nog geen twee woorden vloeiend achter elkaar uitspreken'. In gesprek met De Telegraaf doet hij een boekje open over hoe het hem lang dwarszat, dat stotteren, een bioneurologische aandoening. Een cursus heeft hem over de drempel geholpen. Op de EK twee jaar geleden in Rome kon hij voor het eerst een interview aan de NOS geven, op televisie. "Ik ben extrovert, maar deed nooit zo omdat ik bang was om vast te lopen. Op een gegeven moment was ik banger voor een interview als ik zou winnen dan dat ik nerveus was voor de wedstrijd zelf. Dat helpt natuurlijk niet als je wilt presteren.”
'Mooie dames aanspreken durfde ik nooit'
Niet alleen in zijn leven als atleet liep hij vast tijdens gesprekken. "Als ik een mooie dame aansprak, liep ik ook altijd vast. Uiteindelijk heb ik maar gewoon gezegd dat ik mijn techniek oefende en mijn gestotter probeerde te overwinnen door mooie dames aan te spreken. Iets wat ik nooit durfde. Je voelt op zo’n moment de moed in je schoenen zakken, maar de knop moest om. Ik wil het optimale uit het leven halen. En ik denk dat ik de capaciteit heb om goed te lullen; dat ik een aardig verhaaltje kan vertellen. Ik wil dingen doen die ik leuk vind. Praten vind ik leuk.”
)
)
)
)
)