Het leven van Elis Ligtlee (32) draait al jaren overuren. Ze werd in 2016 olympisch kampioen in het baanwielrennen en behoort dus tot een select gezelschap succesvolle Nederlandse topsporters. Echter kreeg ze erna de diagnose kanker en is ze ondertussen ook nog moeder en vrouw in een gezin dat maar door blijft draaien. Dat hakt er op momenten flink in bij Ligtlee.
Op Instagram komt ze met een openhartige update over hoe haar leven maar door blijft draaien met tal van hoofdbrekens en uitdagingen die energie kosten. "Mijn hoofd draait overuren. En eerlijk? Ik heb er best last van. Er speelt op dit moment zoveel in mijn hoofd. De vakantie, mijn fotografie, de expositie, werk, het gezin, allerlei ideeën en natuurlijk de operatie in december."
Voor iemand die 'continu nieuwe dingen bedenkt, is dat soms knap lastig. Want zo gauw ze iets bedacht heeft en daarvoor wil gaan, wil ze dat meteen. En dat gaat niet. "De laatste tijd merk ik ook steeds vaker de andere kant. De onrust. Het gevoel dat er nog zoveel moet. Dat mijn hoofd eigenlijk nooit even stilstaat. En dat ik daarmee soms niet alleen mezelf, maar ook mijn omgeving gek maak. Sorry Emmo", richt ze zich tot haar man.
Ze weet stiekem wel waar die onrust vandaan komt. "In december word ik opnieuw geopereerd. En voor die tijd wil ik het liefst alles geregeld hebben. De noodzakelijke dingen, maar ook honderd andere dingen die eigenlijk helemaal niet zo belangrijk zijn. Alsof ik alles nog even moet doen voordat ik straks weer tijdelijk op de rem moet. En dat vind ik misschien nog wel het moeilijkste."
'Lastig om ruimte voor te maken'
Zeker vanwege het feit dat ze zich momenteel goed voelt, vol ideeën en energie zit. Ze wil vooruit, merkt ze. "Ik weet ook dat er straks opnieuw een periode komt waarin mijn lichaam de tijd nodig heeft om te herstellen. Waarin ik niet zomaar alles kan doen wat ik wil. En hoe dankbaar ik ook ben dat die operatie kan plaatsvinden, ik merk dat ik het lastig vind om daar opnieuw ruimte voor te moeten maken. Het voelt soms alsof mijn hoofd alweer tien stappen verder is, terwijl ik ergens weet dat ik juist wat rustiger aan zou moeten doen."
Ze weet ook wel dat niet alles per se nu hoeft en dat ze niet alles onder controle kan hebben. "Maar tussen dat weten en het ook echt voelen zit blijkbaar nog een behoorlijk verschil."
)