&format=webp)
Spelen om niet te verliezen, in plaats van spelen om te winnen. Zo omschrijft Minke Booij het leven met haar zoon Lode. Voor een sporter die ooit olympisch goud veroverde, is het een pijnlijke vergelijking. Samen met haar gezin staat de voormalig tophockeyster nog eens een pittige beslissing te wachten.
Lode werd geboren met de zeldzame genetische ziekte KCNQ2-encefalopathie. Anderhalve dag na zijn geboorte kreeg hij al een epileptische aanval, waarna hij in het ziekenhuis zware medicatie kreeg voorgeschreven.
Op het pakje stond vermeld dat het niet bedoeld was voor kinderen onder de zes jaar. "Toen daarnaar vroeg bij de arts, ze ze: het is kiezen uit twee kwaden. De aanvallen zijn erger", schrijft Booij op Instagram, waar ze geregeld openhartig vertelt over het leven met Lode. Dat lastige dilemma keert volgens haar steeds weer terug.
)
Zoektocht naar woonplek
Niet alleen het kiezen tussen twee kwaden op gebied van medicatie is iets waar het gezin mee kampt. Omdat er in de buurt geen geschikte opvang met logeren te vinden is, zoeken Booij en haar man noodgedwongen een woonplek voor Lode. "Willen we dat onze dertienjarige, kwetsbare zoon uit huis gaat? Nee, maar wat we zouden willen is er niet. Dus dan maar dit", klinkt het.
Ondertussen staat Lode op tal van wachtlijsten. Onlangs bezocht Booij nog een locatie waar mogelijk een plek vrijkomt, al twijfelde ze vooraf of ze het wel wilde zien. "Wat als het fantastisch is, maar er is geen plek? Of wat als ik het niks vind en er is wel plek?", zijn de lastige vragen die opdoen. De locatie bleek mooi maar klein. Zowel de zorgverleners als Booij en haar man twijfelen daarom of het geschikt is voor hun zoon.
)
Zwaar traject
Booij grijpt zelf terug op haar sportcarrière om uit te leggen hoe zwaar het traject met Lode is. "Na een overwinning voel je je even euforisch, een heerlijk gevoel. Maar als je niet verloren hebt, voel je hooguit opluchting. En van euforie is in dit traject helemaal geen sprake."
Als hockeyster kende ze juist veel succesmomenten. Met Oranje werd ze in 2006 wereldkampioen en won ze op de Olympische Spelen brons, zilver en uiteindelijk het langgekoesterde goud in 2008. Toch levert ze als moeder van Lode misschien wel de zwaarste strijd van haar leven.
)
)
)
)
)