Renate Wennemars is afgelopen week in een rabbit hole beland als het gaat over Israël, Palestina en de voortdurende oorlog tussen de twee landen in het Midden-Oosten. Waar de vrouw van schaatsicoon Erben Wennemars normaliter maar één kant van het verhaal meekrijgt, besloot ze nu om eens in 'de andere kant' te duiken. Dat was schrikken geblazen.
Meestal houdt de 54-jarige Renate Wennemars haar columns voor De Stentor luchtig en gaat het over het dagelijks leven van haar en haar man, waarbij de verbouwing van hun huis, sportieve activiteiten of familiebezoeken vaak centraal stonden. Maar voor deze week besloot ze het over een hele andere boeg te gooien en een pittig onderwerp uit te lichten. 'Omdat mijn feed voortdurend volloopt met beelden van ondergelopen tenten in Gaza en de wreedheden tegen Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever, leek het me een goed idee om eens iets te lezen over ‘de andere kant’', schrijft ze.
Ze las een boek van een Nederlander die jarenlang in dienst was van de geheime dienst van Israël. Het leek haar interessant, maar ze kwam vooral tot angstaanjagende conclusies na het lezen van het boek. 'En als ook maar de helft van wat hij in het boek schrijft waar is, dan weet je nog steeds niet wat je leest. In het kort komt het er op neer dat we er met zijn allen echt van uit kunnen gaan dat niets wat we doen of laten ongezien kan gebeuren. Iedereen kan een spion zijn. Het wemelt ervan. Ze zijn er in allerlei soorten en maten, variërend van iemand die een ruimte beschikbaar stelt voor een geheime ontmoeting, tot iemand die daadwerkelijk een trekker overhaalt.'
'Liegen en bedriegen als beroep'
Ze schrikt van die realiteit en waarschuwt dat in principe niemand te vertrouwen is, als je de verhalen moet geloven. Van je buurman tot 'die aardige meid achter de hotelbalie', volgens Wennemars kan iedereen verkeerde bedoelingen of een dubbele agenda hebben. 'Ik leerde uit het boek niet veel over de manier waarop Israëliërs in het leven staan of kijken naar de situatie in het land op dit moment, maar het gaf me wel een ontluisterend kijkje in de wereld van de (contra-)spionage. Liegen en bedriegen als beroep.'
)