&format=webp)
Het was een bewogen jaar voor Robert Maaskant. De 57-jarige voetbaltrainer verloor in één maand tijd namelijk zijn beide ouders. Hierover vertelt Maaskant in een interview openhartig over en ook spreekt hij zich uit over het beladen onderwerp euthanasie. "Bij mijn moeder zaten we rond het bed en hebben we nog een fles champagne opengetrokken."
De maanden mei en juni waren een rollercoaster voor Maaskant. Hij verloor daarin zijn beide ouders; op 82 en 88-jarige leeftijd. ''Samen met een paar familieleden en goede vrienden van mijn ouders hebben we de as verstrooid. Zo illegaal als wat natuurlijk, maar goed", vertelt de oefenmeester aan het AD.
Zware zorg
Maaskant had als enigst kind de laatste periode van het leven zijn zijn ouders een grote taak op zich genomen om voor hen te zorgen. "Mijn moeder maakte zich zorgen over hoe het zou gaan als mijn vader eerst zou overlijden. Ik heb beloofd dat ik dan voor haar zou zorgen, dat gaf haar wel rust." Uiteindelijk overleed de moeder van Maaskant net iets eerder dan zijn vader.
)
Lang ging het zorgen voor zijn ouders Maaskant goed af. Tot het té intensief werd voor hem. "Op een gegeven moment werd het wél echt zorgen. Maaltijden ook. Met mijn moeder ging het hard achteruit nadat ze bij een val een vervelende breuk in haar arm had opgelopen die niet te opereren was. Ze kreeg eerst morfine en later fentanyl, de zwaarste shit die er is. Daar bleef ze niet helemaal helder bij. Ze zag dingen die er niet waren en zo."
Daardoor werd ze opgenomen in een verpleeghuis. Daar raakte ze wel eens verward, zo vertelt Maaskant. Maar ook het zorgen voor zijn vader werd steeds zwaarder. "Toen mijn moeder nog leefde, ging ik elke dag met mijn vader naar haar toe. Na haar overlijden liet ik eten bij papa bezorgen en maakte ik het voor hem klaar. In de laatste fase ging ik er elke dag naartoe. Afwasje doen, was draaien. Helemaal op 't eind heb ik thuiszorg ingeschakeld om hem te wassen en zo."
Lastige discussie
Uiteindelijk kozen de beide ouders van Maaskant voor euthanasie. Een proces wat voor de oud-trainer van onder meer NAC een stuk makkelijker mag in Nederland. "Er zitten zo veel mensen te wachten op de dood. Die verzorging krijgen waar ze helemaal geen zin in hebben. Het kost ook klauwen met geld. Dan denk ik: kunnen we er niet over nadenken hoe we dat kunnen versoepelen?"
Gelukkig kon Maaskants moeder op een vredige manier sterven. "En bij mijn moeder zaten we rond het bed en hebben we nog een fles champagne opengetrokken. Want daar hield zij zo van. Toen de kurk eraf ging, deed ze haar ogen nog even open. Zo van: 'Hé, dat herken ik, het mooiste geluid van de wereld."
)
De Maaskantine
Na de heftige periode staat Maaskant weer open om aan de slag te gaan als trainer. Daarnaast maakt hij ook wekelijks de podcast Sportnieuws.nl De Maaskantine. Beluister hier de laatste aflevering met Michiel Kramer.
)
)
)
)
)