&format=webp)
Jan van Halst kende een rijke carrière als profvoetballer en voetbalbestuurder, maar die kende ook een donkere kant. De voormalig middenvelder vertelt openhartig hoe hij op het veld bewust een rol aannam en later als bestuurder van FC Twente zelfs met een knuppel onder zijn bed sliep vanwege aanhoudende bedreigingen.
Toen Jan van Halst als voetballer werd aangekondigd bij FC Twente, werd hij omschreven als het 'Utrechtse schoffie met karakter'. Van Halst schopte geregeld tegenstanders uit de wedstrijd. Daarbij braken twee spelers een been. Zelf schreef hij later dat hij daar destijds weinig spijt van had.
Dat beeld zorgde ervoor dat hij op het veld totaal iemand anders werd. Maar hoe dat kwam? In de podcast Claimcast vertelt Van Halst erover. "De psychologen zijn het daar nog steeds niet over eens", begint hij lachend.
)
'Dat ging ik helemaal overdrijven'
"Als je het er dan over had dat ik goed ballen kon afpakken en een karaktermens, dat ging ik helemaal overdrijven. Toen ik zo werd aangekondigd bij FC Twente ging ik er ook in geloven. Toen ging ik zelfs gedrag acteren", geeft hij toe.
Hij vervolgt: "Toen ging ik schoppen, slaan, spugen en schelden. Ik heb een christelijke opvoeding gehad, dus mijn ouders vroegen zich ook af wat er met mij aan de hand was. Ik moest overleven en profvoetballer worden. Als ik dat niet deed, zou ik dat niet worden. Dat had ik helemaal aangenomen."
Op een later moment gebeurde er dingen waar Van Halst zich voor schaamde. "Dat ik dacht: wil ik zo zijn als mens? Je hebt dan echt een paar jaar nodig voordat je wakker wordt."
)
Knuppel onder het bed
Van Halst stopte in 2003 met voetballen en keerde in 2016 terug bij FC Twente als technisch directeur. Ook vervulde hij na verloop van tijd een rol als commercieel directeur. Als bestuurder van de club kreeg hij herhaaldelijk te maken met bedreigingen, de club uit Enschede zat destijds diep in de schulden en ook sportief ging het niet goed. Daardoor sliep hij met een knuppel onder zijn bed. Ook zijn zoon werd bedreigd en moest met politiebegeleiding naar zijn examenfeest.
"De veiligheid van mij en mijn gezin lag toen een beetje bij mezelf. Ik heb bij de politie een goede vriend en dat was prettig. Die ging wat meer op mij letten, dus er reden wat vaker politieauto's langs. Verder moest ik het zelf wel regelen."
Dat was volgens Van Halst ook wel een mentaal spel. "Die knuppel onder mijn bed was in de tijd dat mijn zoon werd bedreigd. Toen dacht ik: als ze hier komen, dan heb ik die knuppel liggen. Dat slaat eigenlijk nergens op."
)
Uiteindelijk duurde die periode van onveiligheid vier maanden, maar volgens Van Halst kwam juist toen een besefmoment. "Je blijft daar in je hoofd langer mee zitten. Bij iedereen gaat het leven door. Dat besef is interessant, dat je weet: niet iedereen is met jou bezig, Jan. Ze zijn het allang weer vergeten."
)
)
)
)
)