Het had een avond moeten worden om nooit te vergeten voor Sander van der Eijk. In zijn honderdste wedstrijd in de Eredivisie mocht de scheidsrechter zijn eerste grote topper fluiten: Ajax tegen PSV. Onvergetelijk werd het zeker, alleen om heel andere redenen. Ruim twee maanden later beschrijft hij hoe moeilijk de daaropvolgende dagen waren.
Bij die wedstrijd gaan de gedachten direct terug naar één moment. Ruben van Bommel ging vlak voor tijd met zoveel snelheid en kracht een kopduel aan met Aaron Bouwman, dat de Ajax-verdediger geblesseerd van het veld moest. Vanwege de enorme impact hield Bouwman er een gekneusd borstbeen en een gekneusde long aan over.
Van der Eijk beoordeelde de situatie en besloot geel te geven aan Van Bommel. VAR van dienst Pol van Boekel zag geen reden om hem naar het scherm te halen, waardoor zijn beslissing bleef staan. Al snel bleek vrijwel iedereen erover eens dat het rood had moeten zijn. Ook scheidsrechterbaas Raymond van Meenen liet een dag later weten dat de arbitrage de verkeerde beslissing had genomen.
'Dit was fout'
Dat hem na het veelbesproken moment een zware week stond te wachten, wist Van der Eijk vooraf al. Toen zijn aanstelling bekend werd, gaf hij zijn gezin een waarschuwing. "Ik ben er supertrots op en tegelijkertijd wil ik jullie adviseren selectief te zijn in wat jullie de komende week lezen en schrijven. Er komt vooraf veel kritiek en achteraf waarschijnlijk ook", schrijft hij in zijn blog op BusinessWise.
Na het laatste fluitsignaal had hij in de kleedkamer direct al een slecht gevoel. Zijn telefoon stond nog op vliegtuigstand, maar van zijn collega's hoorde hij dat er flink wat ophef was. Na het zien van de beelden erkende Van der Eijk direct verkeerde inschatting. "Mannen, dit was fout en dit gaat heel vervelend worden. We kunnen het niet meer veranderen en moeten hier doorheen."
Luiken dicht
Eenmaal thuis lag hij nog urenlang wakker. De volgende dag bracht hij door met zijn gezin zonder internet en met een goede vriend ging hij met de kinderen naar het bos. "Als het buiten stormt, doe ik de deuren, ramen en luiken dicht." Een dag later belde de KNVB dat hij toch werd aangesteld in de volgende speelronde van de Eredivisie, een teken van vertrouwen. Met een sportpsycholoog werkte hij die week aan het verwerken van het moment met Van Bommel.
Pas vier dagen na de wedstrijd begon hij aan de echte analyse. Samen met zijn vaste assistenten nam hij het moment uitgebreid door. In zijn volgende wedstrijd stond hij er weer. "Was ik foutloos? Nee, ook vandaag niet. Maar ik stond er wel en heb de wedstrijd zonder gedoe tot een goed einde weten te brengen. Dit voelde als een overwinning." Begin november volgde zelfs zijn debuut in de Champions League. Nu is het wachten op een nieuwe topper, waarin hij zich kan revancheren.
)