Scheidsrechter Danny Makkelie heeft een bewogen periode achter de rug. De arbiter floot op het WK, maar werd kort daarna geconfonteerd met het overlijden van zijn goede collega Rob Dieperink. Na zijn vakantie blikt Makkelie terug op deze mooie, maar ook lastige tijd.
Makkelie kende een fijne vakantieperiode op Curaçao, het eiland waar hij geboren is. Daarom had hij op het WK voetbal uiteraard ook veel sympathie voor de ploeg uit zijn geboorteland. Makkelie vertelt tegenover de Telegraaf dat hij bijna alle 104 wedstrijden van het WK heeft gezien. Natuurlijk met speciale aandacht voor zijn thuislanden Curaçao en Nederland.
"De goal tegen Duitsland was prachtig en bij het laatste fluitsignaal van de 0-0 tegen Ecuador kreeg ik tranen in mijn ogen. Wat een emoties bij de spelers en bondscoach Dick Advocaat. Dat raakte me. Prachtig om te zien. Curaçao heeft de harten van miljoenen voetbalfans gestolen", vertelt Makkelie over de iconische momenten van Curaçao op het WK.
Nieuwe spelregels op het WK
Een wedstrijd van Curaçao mocht hij niet fluiten vanwege mogelijke partijdigheid, maar Makkelie floot op het WK wel een aantal mooie affiches. Zo stond hij op het veld bij de openingswedstrijd van de Verenigde Staten op het toernooi in eigen land en hanteerde hij ook de fluit bij Marokko - Haïti. Zijn laatste wedstrijd was Frankrijk - Zweden.
Makkelie kreeg daardoor ook te maken met nieuwe spelregels. Bijvoorbeeld de nieuwe regel dat een speler een minuut uit het veld moet als hij voor een blessure is behandeld. Een blijvertje, als het aan Makkelie ligt. "Je zag dat spelers daardoor ineens een stuk sneller weer opstonden. Het bewijs dat we jarenlang voor de gek zijn gehouden. Nu waren ze ineens wonderbaarlijk snel genezen."
Rob Dieperink
Waar het WK voor Makkelie een hoogtepunt was, volgde op de terugreis vanuit de Verenigde Staten al een van de dieptepunten uit zijn carrière. Toen hoorde de arbiter dat zijn collega Dieperink was overleden. "Het verdriet, het ongeloof en de verslagenheid waren enorm. Op zo’n moment is niets anders nog belangrijk. Dan besef je hoe relatief voetbal is, en eigenlijk alles in het leven. Veel van de dingen waar we ons dagelijks druk om maken, vallen ineens volledig in het niet. We gaan Rob vreselijk missen. Het voelt nog altijd vreemd en onwerkelijk dat hij niet meer in ons midden is", vertelt Makkelie over het verliezen van zijn goede collega.
)