Xandra Velzeboer zag afgelopen winter haar grote droom in vervulling gaan. De Nederlandse shorttrackster was op de Olympische Spelen in Milaan de allerbeste op de 500 en 1000 meter. Er viel daardoor een last van haar schouders. "Ik probeer dat nu los te laten."
Velzeboer genoot na het seizoen van een welverdiende vakantie. Daar begon ze al met nadenken over het nieuwe seizoen. “Eerst was mijn doel altijd heel duidelijk, nu merkte ik dat ik toch weer andere doelen moest gaan creëren”, geeft de shorttrackster aan in gesprek met Sportnieuws.nl. “Ik heb het er met de coach over gehad en ik merkte dat ik dat af en toe lastig vond. Uiteindelijk besloot ik dat het oké is om het niet precies te weten.”
'Ik ben erg perfectionistisch'
Na de gouden medailles in Milaan voelt ze niet meer dat ze zichzelf hoeft te bewijzen. “Dat heb ik vaak genoeg op de belangrijkste momenten al laten zien”, vertelt Velzeboer. “Ik mag er ook wel van genieten dat het allemaal gelukt is. Dat wordt weer een leerproces. Ik ben gewend om het op een bepaalde manier te doen en sta altijd 110% aan. Ik wil ook leren om momenten en wedstrijden te kiezen die het allerbelangrijkst zijn. Dat ik de energie wat beter kan verdelen door het seizoen heen.”
Velzeboer vervolgt: “Ik ben erg perfectionistisch. Dat ging af en toe naar een level dat ik het mezelf erg zwaar maakte. Ik denk dat dat een enorme kwaliteit is en dat ik daardoor ook zo ver ben gekomen. Maar dat altijd willen doen, is te veel. Ik probeer dat nu los te laten.”
Olympische droom
Voorafgaand aan de Olympische Spelen dacht de shorttrackster telkens na over wat ze beter kon doen. “De olympische gouden medaille was mijn grote doel. In de jaren hiervoor kon ik soms midden in de zomer ‘s ochtends wakker worden en denken: wat als het niet lukt? Ik kon echt voor me zien hoe ik in het stadion aan de start stond. De olympische titel was zo’n groot doel. Dat heb ik dit jaar ook gemerkt. Nu word ik wakker en denk ik: het is gelukt.”
Ook de mensen om Velzeboer heen merkten dat ze aan niks anders kon denken. “Mijn coaches zeiden ook: Xandra, het gaat allemaal op z’n plek vallen. Dat was uiteindelijk ook zo. Maar mijn coaches, vriend en mensen om mij heen moesten soms wel duidelijk maken dat het wel komt.”
Nu het gelukt is, is er een last van haar schouders gevallen. Het zorgt ervoor dat ze anders kijkt naar het komende seizoen. “Ik doe nu gewoon een training en als die wat minder is dan is dat maar zo. Het is wat relaxter. Ik denk dat het goed is als je het kunt periodiseren. Er zijn momenten dat perfectionisme je goed maakt en er zijn momenten waarop je het meer kunt loslaten. Ik ben benieuwd wat het met mij doet, wat voor effect het heeft”, zegt Velzeboer.
Ze wil kijken of het mentaal voor meer ontspanning kan zorgen. "Ik wil mezelf minder druk opleggen. Minder het gevoel hebben dat ik mezelf moet bewijzen. Kijken wat ik daarvan kan leren en hoe mij dat in de toekomst beter kan maken.”
)