Door een ongelukkige valpartij op de fiets mist Jenning de Boo de World Cups tot de kerstdagen. Hij brak zijn sleutelbeen bij een botsing met Reggeborgh-ploeggenoot en vriend Kjeld Nuis en moest geopereerd worden. Een pijnlijk einde aan de eerste maanden van het nieuwe seizoen voor De Boo, die daarmee ook zijn grote doel voor dit jaar in gevaar ziet komen.
De Boo had zichzelf als doel gesteld om het wereldrecord op de 500 meter (33,61 van Pavel Kulizhnikov) uit de boeken te rijden tijdens de World Cup in Salt Lake City. De vraag is of de valpartij en bijbehorende schade en herstel roet in het eten van dat plan gooit. "Goed dat het nu gebeurd is en niet vorig jaar. Maar gaat een wereldrecord lukken nu hij een gebroken sleutelbeen in november heeft? Zijn hele voorbereiding van de zomer is hierdoor wel in het water gevallen", oppert Jasper Boks van Helden Magazine in de podcast Ben Schaatsen met ex-topschaatser Ben van der Burg.
"Normaal gesproken niet", is de kenner meteen duidelijk. "Je moet top zijn voor een wereldrecord en hij ligt er nu weken uit. Dat kan dus niet, zou je normaal gesproken zeggen. Maar... Jenning is op dit moment zo goed, zijn niveau is zó hoog... Ik denk dat er door die hoge onderlaag hoop is dat het wel kan. Ik zou het in ieder geval niet raar vinden als het hem toch lukt."
Pijnlijke val Ben van der Burg
Van der Burg weet wat een val kan betekenen in een schaatscarrière. Bij hem ging het op 30 december 1990 namelijk gruwelijk mis. "Ik stond op dat moment eerste in de wereldbeker op de 1500 en 5000 meter. Ik voelde me sterk en was best wel goed, ik voelde me onverslaanbaar. Ik had echter de hele slechte eigenschap dat ik overmoedig word als het goed gaat. Dan ga ik me misdragen en denk ik dat ik alles kan. Voor een snel rondje in Collalbo (buitenijsbaan in Italië, red.) sleep ik mijn schaatsen niet. Ik viel direct over een sneeuwrandje en daar viel ik met mijn rug op", herinnert Van der Burg zich nog.
"Ik wist meteen dat het einde carrière was. Ik lag daar en ik weet nog dat ik voelde dat ik mijn benen nog kon bewegen. Maar zo heftig was die val dus. Alles in m'n rug was kapot, einde carrière. Ik had een hernia, ben nog een jaar door gegaan, maar dat was niks. Zodoende ben ik al op mijn 22ste gestopt met schaatsen. Het gaat nog steeds slecht met mijn rug. Dit gaat nooit meer over, hier moet ik mee leren leven en het is heel erg irritant."
)