&format=webp)
De portie pech die Stig Broeckx in zijn leven heeft gekend, was al ongekend groot. Maar nu moet hij op 36-jarige leeftijd nóg een keer revalideren na een nieuw ongeluk. Tien jaar nadat de Belgische ex-topwielrenner in coma raakte is hij weer flink teruggeworpen.
Het verhaal van Broeckx is even vreselijk als krachtig. De Belg belandde tijdens de Baloise Belgium Tour van 2016 in een zwaar ongeluk. Motoren die het wielerpeloton aldaar wilden inhalen, gingen hard onderuit en werden in een kluwen renners gekatapulteerd. Liefst elf renners raakten gewond, waarvan Broeckx samen met Pieter Jacobs er het zwaarst aan toe was. De Belgische renner raakte in coma met hersenbloedingen en ernstige hersenschade. Pas een half jaar ging het beetje bij beetje beter, maar de oude zou hij nooit meer worden.
Nieuw ongeluk
Zo'n drie jaar later kon hij pas weer zelf lopen en zelfs een beetje fietsen. Zijn geheugen liep echter een dusdanige knauw op dat hij zich van vijf jaar (!) voor het incident niks kon herinneren. Hij wist niet eens meer dat hij profwielrenner was. Een lange revalidatie volgde, die heftig in beeld werd gebracht in de film 'De Stig' (2020). Ook liet de Belg het boek 'zeg nooit nooit' schrijven over nooit opgeven. Tien jaar na die bijna fatale crash heeft Broeckx nu opnieuw ongekende pech.
Kinderen
'10 jaar na mijn coma kan ik opnieuw beginnen met revalideren. Gevallen met de bakfiets en heup gebroken. Nu wel met de beste supporters', schrijft Broeckx op Instagram met een foto van hemzelf in een rolstoel en zijn twee kinderen bij hem. Tien jaar geleden had hij die kids nog niet en was het zelfs maar de vraag of hij ooit vader kon worden. Zijn geliefde Marlies bleef ondanks alle tegenslagen bij de ex-toprenner en samen kregen ze de afgelopen vier jaar twee dochters: Isa en Nomi. Die kunnen hun vader nu wel helpen met zijn weg naar opnieuw herstel.
'Het lijkt wel een sprookje, 10 jaar geleden was het een illusie, een onbereikbare droom. Dat is het niet, want ik zie elke dag hoe hard je moet werken om 100% de papa te zijn die je kán zijn, niet de papa die je wíl zijn. Daar moet je elke dag mee leven, dat het vaderschap nooit zal zijn wat je vroeger in gedachten had', schreef Marlies precies tien jaar na het ongeval van haar partner. 'Onze gezamenlijk rugzak, daar is de afgelopen jaren nog wel wat extra bij gegooid. Stil verdriet dat ons heeft getekend, ook vandaag nog. Isa en Nomi zijn beiden dubbele wondertjes. Elke dag proberen we er samen voor te zorgen dat zij, ondanks alles, onbezorgd mogen opgroeien.'
Stel Sportnieuws.nl als voorkeursbron in op Google)
)
)
)
)