&format=webp)
Voor Rudi Kemna was de derde week van oktober dit jaar er eentje om snel te vergeten. Gezien de gebeurtenissen in deze zeven dagen zal dit niet snel lukken. Zijn ploeg werd onder vuur genomen vanwege de vermeende angstcultuur en Kemna zelfs verongelukte enkele dagen later. Nu doet de 58-jarige ploegleider zijn verhaal.
Op 15 oktober publiceerden NOS Sport en wielerplatform In De Waaier een gezamenlijk onderzoek naar de angstcultuur die er bij Picnic-PostNL zou zijn. Er werd met tientallen (ex-)werknemers gesproken en sommigen noemden de ploeg zelfs een dictatuur.
)
Rudi Kemna is ploegleider bij het wielerteam en herkent zich niet in de uitspraken en conclusies die worden gedaan naar aanleiding van het onderzoek. Alsof dat nog niet erg genoeg was, kwam Kemna zelf hard ten val. Hij viel van een dak en brak daarbij zijn rug, nek, borstbeen en meerdere ribben.
)
Reactie
Het veelbesproken nieuws kwam naar buiten tijdens de Eneco Tour in Nederland. Toen kwam hij al snel met een reactie. "Het doet me wat. Het is confronterend om de beschuldigingen aan te horen. Maar we moeten het aanhoren. Want als mensen dat zo beleven, ook al is het er maar één, dan moeten we er wel naar luisteren."
Daags nadien ging het mis voor Kemna, die naar huis verlangde. Daar klust hij graag. Dit keer had hij zich voorgenomen de oude bierkeet van zijn zoon en zijn vrienden om te bouwen naar een chalet. "Ik was hier aan het werk. Een buurman stond op een steiger en verfde ons huis. Ik liep boven op de keet over de rand en moet op een losse balk hebben gestaan. Ineens lag ik beneden."
)
"Toen ik in het ziekenhuis aankwam, had ik het gevoel van: ik ga zo weer naar huis. Ik had geen pijn, maar de artsen zijn de eerste vijf à zes uur vrijwel uitsluitend bezig geweest met mijn nek. Eerst röntgenfoto’s, toen een CT-scan en daarna nog een MRI.”
'Geluk'
Tijdens een operatie werden vijf wervels aan elkaar gezet. Daarnaast kampte Kemna met twee klaplongen, negen kapotte ribben, een gebroken borstbeen en last van hartritmestoornissen. "Elk uur was ik even uit bed. Even een stukje lopen en dan weer proberen te slapen. Ach, pijn vergeet je wel. Dat wordt elke dag beter.
Kemna ervaart na zijn val dat hij geluk heeft gehad en zo voelt hij dat ook. "Ik voel me eigenlijk een hartstikke gelukkig mens. Het had allemaal veel erger gekund. Dat ik hier nog in levenden lijve en op een redelijk gezonde manier sta, dat is wel engeltjeswerk. Ik heb echt geluk gehad.”
)
)
)
)
)
)