Verwarring bij Nederlandse topatlete (31) na ingrijpend besluit: 'Waarom kon ik dan toch zo verdrietig zijn?'

Redactie Sportnieuws.nl • 19 juni 2026 om 21:41 / Update: 1 uur geleden
Stel Sportnieuws.nl als voorkeursbron in op Google
Verwarring bij Nederlandse topatlete (31) na ingrijpend besluit: 'Waarom kon ik dan toch zo verdrietig zijn?'
i

Marije van Hunenstijn ©NLBeeld

Stel Sportnieuws.nl als voorkeursbron in op Google
Redactie Sportnieuws.nl • 19 juni 2026 om 21:41 / Update: 1 uur geleden

Eind vorig jaar zette atlete Marije van Hunenstijn (31) een punt achter haar loopbaan. De Apeldoornse nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en won drie medailles op verschillende EK's. Een half jaar na haar besluit maakt van Hunenstijn de balans op.

Destijds, eind 2025, liet Van Hunenstijn weten dat het heilige vuur niet meer brandde. Ze merkte dat ze niet meer kon geven wat nodig is om op het verlangde niveau mee te draaien.

Ze schreef toen: "Na tien jaar heb ik besloten om te stoppen met topsport. Misschien een gekke keuze, omdat het lijkt alsof ik nog midden in mijn carrière zit. Maar voor mij is het al een proces van een langere tijd. Voor mij was medailles halen nooit het doel. Het was de uitkomst van het plezier in het proces en de sport. Maar plezier alleen is niet meer genoeg. Het vuurtje brandt niet meer."

Gedachtes

Vrijdag komt de gestopte topatlete met enkele lessen die ze gedurende haar carrière en ook van het stoppen daarmee heeft geleerd. "De afgelopen maanden nadat ik ben gestopt met topsport zijn er allerlei gedachtes langsgekomen. Sommige had ik verwacht, andere totaal niet", zo begint ze.

Ze gaat door: "Het was mijn eigen keuze, ik was enorm opgelucht en ik ben nog steeds ontzettend trots op die keuze. Waarom kon ik dan toch zo verdrietig zijn? Verdrietig, terwijl ik tegelijkertijd zo geniet van de vrijheid en nieuwe uitdagingen."

Identiteit

Vervolgens gaat ze in op de rol van haar atletiekjaren op haar identiteit. Ze zag zichzelf niet als alleen maar 'die atlete'. Het blijkt dat een groot deel van haar omgeving haar wel vooral zo zag. Ze concludeert: "Ik had ook niet het gevoel dat dat het belangrijkste was in mijn connectie met andere mensen. Toch besef ik nu dat anderen mij vaak wel zo zagen."

En ze doet een bekentenis: "Daarnaast heb ik me soms eenzaam gevoeld. Niet omdat er geen mensen waren om mee te praten maar omdat het voelde alsof niet veel mensen echt helemaal begrepen wat er in me omging. Het sociale aspect van sport was zo belangrijk voor mij."

Volg Sportnieuws.nl op Google Discover