Liemarvin Bonevacia beleeft dit seizoen zijn afscheid als topsporter, en juist daarom voelde vrijdag extra zwaar in Birmingham. De 37-jarige sprinter wist met de estafetteploeg een plek in de EK-finale te veroveren, een moment dat hem zichtbaar raakte.
"Ik heb er geen woorden voor hoe mooi het was om hier te staan. Ik heb 200 procent gegeven en voel nu zoveel blijdschap dat we die finale hebben gehaald", zei Bonevacia na de winst in de serie, samen met Eugene Omalla, Daan Kneppers en Jonas Phijffers.
Start Liemarvin Bonevacia in finale?
Of Bonevacia zondag ook daadwerkelijk de finale mag lopen, is allerminst zeker. Bondscoach Laurent Meuwly heeft met Keenan Blake en Terrence Agard nog snelle alternatieven achter de hand. "Het is aan de coach. Als hij zegt let's go, dan ben ik er klaar voor. Maar als dit mijn inzet is geweest op het toernooi, dan is dat goed. Ik wil dat we als team Nederland aan de eerste EK-medaille op de 4x400 meter helpen", aldus de atleet.
Bonevacia kan terugkijken op een mooie carrière. Hij pakte al brons op de 400 meter tijdens de EK van 2016 in Amsterdam en deed dat twee jaar geleden nog eens over op de EK in Rome. Een absoluut hoogtepunt was de zilveren medaille die hij in 2021 met de estafetteploeg veroverde op de Olympische Spelen in Tokio.
Opvolger dient zich aan
In Birmingham was Bonevacia er bovendien getuige van dat Jonas Phijffers zich aandient als zijn opvolger. De atleet uit Hellendoorn pakte woensdag brons op de 400 meter en verbrak daarbij het Nederlands record van Bonevacia, dat nu op 44,41 staat. "Jonas heeft de lat hoger gelegd en ik hoop dat meer jongens in de 44 seconden gaan lopen. Ik hoop dat ik in de toekomst in een andere rol ook nog wat kan betekenen voor de Nederlandse atletiek."
Inspiratie van schaatsicoon
Voor zijn afscheidsjaar liet Bonevacia zich eerder al inspireren door schaatser Kjeld Nuis. "Als Kjeld Nuis het op de Olympische Spelen kan, waarom kan ik het dan niet op een EK. Age is just a number", vertelde hij voorafgaand aan het toernooi tegen Het Parool. Zijn zoontje Liemarion vormt daarbij zijn grootste motivatie. "De tijd die ik mis met hem is ook een motivatie om te trainen. Ik weet dat ik nog mee kan op het hoogste niveau. Het vuur in mij brandt nog steeds."
)