Daphne Deckers heeft samen met Wimbledon-winnaar Richard Krajicek twee volwassen kinderen. De beroemde schrijfster merkt dat iets haar niet bevalt in haar omgang met actrice Emma en tennisser Alec.
De moeder van Deckers blijkt een tamelijk bezorgd type, als we de verhalen mogen geloven. Een eigenschap die dochterlief vastberaden afdeed als niks voor haar. Maar nu ze zelf kinderen heeft met tennisicoon Krajicek, merkt ze dat ze toch trekjes van haar moeder over heeft genomen. Zeker als het om die bezorgdheid gaat.
'Jij weet overal een dooie bij'
'Mijn kinderen verzuchten vaak: ‘Mam, jij weet altijd overal een dooie bij.’ En dat is waar. Mijn moeder was vroeger heel erg bezorgd en hoewel ik dat als tiener behoorlijk irritant vond, moet ik eerlijk zeggen dat ik zelf ook een beetje zo ben geworden. Ik maak mezelf graag wijs dat het komt doordat ik een creatieve geest heb; het bedenken van doemscenario’s is tenslotte niks anders dan de verkeerde kant op fantaseren', schrijft ze in haar nieuwe column voor tijdschrift Libelle.
Deckers haalt een voorbeeld uit de jeugd van haar eigen kinderen aan. Die waren hoog aan het schommelen, toen hun oma lichtelijk paniekerend naar buiten kwam om ze te waarschuwen en ze minder gevaarlijke dingen te laten doen. Door de schrik viel Deckers haar dochter Emma, die inmiddels aan de weg timmert als actrice, alsnog achterover in de struiken.
Deckers kreeg er ruzie over met haar eigen moeder en vanaf dat moment had ze eigenlijk al het idee om 'later' niet net zo bezorgd te worden als haar moeder.
Tennissende zoon Alec Deckers
'Juist omdat mijn moeder altijd beren op de weg zag, wilde ik zelf niet zo zijn. Maar vaak kon ik het niet laten. Ik houd zó veel van die kinderen, ik wil niet dat hen iets overkomt.' Ze merkt het nu ook bij haar zoon Alec, die in Zuid-Afrika aan het tennissen is.
'In zijn hotel probeert hij iedere dag met fruit de aapjes uit de bomen te lokken. In plaats van: ‘Jongen, wat een leuke ervaring’ kom ik weer niet verder dan: ‘Kijk je wel uit dat je niet gebeten of gekrabd wordt?’ Soms hoor ik mezelf en denk ik: houd toch eens je mond, sfeerspons. Neem je eigen advies en laat ze lekker schommelen!'
)