&format=webp)
Xavi Simons moest tijdens het WK voetbal van een afstand toekijken hoe het Nederlands elftal zonder hem werd uitgeschakeld door Marokko in de zestiende finales. De Nederlandse middenvelder van Tottenham Hotspur liep in april een zware knieblessure op en ligt er tot de jaarwisseling wel uit, is de verwachting. Dus heeft hij nu veel tijd om met zijn familie door te brengen. Zijn moeder vertelt openhartig over de moeizame jeugd van haar voetballende zoon.
Simons (23) mocht in Rojales (Spanje) een Cruijff Court openen omdat hij drie jaar geleden werd uitgeroepen tot Nederlands talent van het jaar. The Athletic volgde Simons terug naar zijn roots en sprak met moeder Peggy, die de loodzware taak had om een groot gezin zelf groot te brengen. Xavi werd geboren op de zevende verjaardag van zijn broer Faustino.
)
Moeder Peggy weet het moment nog goed. "Ik had al een naam klaar voor hem. Maar toen ik de baby zag, zei ik dat die niet bij hem paste. Hij was zo wit, zonder haar en lelijk. Faustino was een prachtige baby. Iedereen was een beetje geschokt. Ik zei: 'Ik ga de naam veranderen, dus noem hem maar baby Simons'. Hij heeft vijf dagen lang geen voornaam gehad. Toen keek ik naar een wedstrijd van FC Barcelona en zag ik Xavi Hernandez op het scherm."
Naar de voormalig middenvelder en trainer van FC Barcelona is Xavi Simons dus vernoemd. Hij speelt overigens met Xavi, omdat hij de achternaam van zijn vader niet graag gebruikt. Regilio Simons, jarenlang prof bij Fortuna Sittard en Willem II, verdween uit het leven van Xavi en dus was oudere broer Faustino de aangewezen persoon om Xavi te helpen opgroeien.
)
)
"Van jongs af aan had hij al de verantwoordelijkheid om een man te zijn thuis en zo voelt dat nog steeds voor hem", weet Xavi over zijn zeven jaar oudere broer. "Ik ben degene op het veld en degene die iedereen op televisie ziet. Maar de echte helden zijn mijn moeder, mijn broer en mijn kleine zusje Kenza. Ik ben heel dankbaar voor wat zij voor mij doen."
'Het was heel lastig'
Het gezin groeide op in Rojales, vlakbij Alicante, waar huizen flink goedkoper waren dan in Barcelona. Moeder Peggy kocht een klein appartement met haar eigen moeder Rinia. Samen met zus Priscilla en zoons Faustino en Xavi sliepen de vijf gezinsleden in hetzelfde bed. "Het was heel lastig", zegt ze over de eerste jaren van het gezin. "Er was geen werk. Mijn moeder heeft heel veel geholpen en de rest van de familie, zonder geld te vragen."
De ellende bleef Xavi bespaard. Hij kon ondanks alle problemen vrijuit kind zijn. "Na verloop van tijd besefte ik dat het allemaal niet normaal was. Mijn moeder moest opofferingen maken. Ik wil haar alleen maar bedanken voor het feit dat ze mij niks heeft laten merken, hoe moeilijk het was. Alles wat ik haar nu kan geven, betekent alles voor me."
Stel Sportnieuws.nl als voorkeursbron in op Google)
)
)
)