&format=webp)
Kamila Sellier werd onbedoeld een van de meest besproken sporters van de Olympische Winterspelen. De Poolse shorttrackster kreeg bij een valpartij een schaats van een voorganger in haar gezicht en hield daar een flink litteken aan over. Nu ze voor het eerst weer op het ijs heeft gestaan, heeft ze een update gegeven hoe haar verminkte gezicht haar nog steeds parten speelt.
De 26-jarige Sellier is nog altijd bang dat haar zicht nog niet helemaal terugkomt. Dat merkt ze nu alweer. "Het is lastig om van die wond terug te komen", zegt ze in gesprek met de internationale schaatsunie ISU. "Ik moet echt voorzichtig zijn met mijn zicht, mijn oog zelf, mijn brein en mijn zenuwstelsel. Er zit een titanium plaat in mijn jukbeen die er waarschijnlijk nooit meer uitgaat. Mijn oog zat niet eens meer in de juiste positie.
'Heel moeilijk te verhelpen'
Ze geeft aan dat haar zicht wel verbetert, maar nog altijd niet de ouwe is. En dat ruim een half jaar na het incident op het olympische ijs. "Ik kan wel weer helder zien, maar het dubbele zicht is er nog altijd. Veel mensen vragen me of ik me beter voel dan twee maanden geleden, maar het antwoord is nee. Het is nog steeds hetzelfde. Als ik omhoog kijk, zie ik nog steeds dubbel en dat is heel moeilijk te verhelpen."
)
En juist dat is een probleem in het shorttrack, waar de sporters diep op het ijs zitten en eigenlijk continu naar boven moeten kijken. "Fysiek kan ik alle training nu aan. Maar het zit in mijn zenuwstelsel, mijn ogen en brein. Die kunnen niet alle informatie in één keer verwerken. Voor nu moet ik het stap voor stap, rondje voor rondje nemen zoals het komt."
Steun van man Diane
Haar man Diane, ook een schaatser, helpt haar zo goed als hij kan. "We proberen niet te vaak over shorttrack te praten. We hebben niet veel hobby's buiten de sport, dat zouden we misschien een beetje moeten veranderen. Het is heel belangrijk dat ik zo'n persoon als Diane in mijn leven heb. We helpen elkaar er bovenop, want hij is ook aan het terugkeren van een knieblessure. Dat is heel belangrijk, ook voor onze mentale gezondheid."
Hulphond Stormi
De twee hebben ook een hulphond in huis genomen om met die mentale gezondheid te helpen. "We hadden door alle doktersafspraken nauwelijks tijd voor vakanties, omdat we ook nog ons appartement aan het verbouwen waren. Met Stormi (de naam van de hond, red.) is onze 'vakantie' alsnog heel leuk. We moeten ook nog steeds onze huwelijksreis plannen."
)
)
)
)
)