&format=webp)
Thierry Brinkman hoopt dit jaar voor het eerst in zijn carrière de wereldtitel te pakken. In 2024 zorgde hij nog voor groot succes door met de Nederlandse hockeyploeg na jaren weer eens olympisch kampioen te worden. Toch leverde dat niet enkel roem op. In de Sportnieuws.nl WK hockeypodcast vertelde de topspeler over de zware impact die dat had.
Komende augustus hopen de Nederlandse hockeymannen het succes uit Parijs een passend vervolg te geven tijdens de WK hockey in Nederland & België. Als regerend olympisch kampioen zijn alle ogen gericht op Oranje. Wel kleeft er volgens aanvoerder Thierry Brinkman een vervelende keerzijde aan grote successen.
“Ik heb echt moeten leren om niet altijd te obsessief te zijn. Dat breekt je op een bepaald moment op”, begint de aanvaller van Den Bosch tegen Ellen Hoog en Naomi van As. “Soms moet je momenten vinden, ook als je weg bent, om even uit te blazen.”
Impact van olympisch goud
Brinkman doelt daarmee vooral op de Olympische Spelen in Parijs. Dat is het eerste waar hij aan denkt als Ellen Hoog vraagt of hij wel eens een ‘te hoge prijs heeft betaald’. “Ik denk dat er als sporters soms nog te weinig over wordt gesproken. Wat voor impact dat heeft”, licht hij daarover toe. De gouden medaille was natuurlijk het ultieme doel, maar de realiteit was dat de trein daarna razendsnel doordenderde.
)
“Vaak ga je na zo’n zomer in oktober alweer trainen. Dat is gevoelsmatig best wel snel”, vervolgt Brinkman, die in Parijs goed was voor twee doelpunten. “Heel snel zat je toch weer in een ritme van iedere dag bijna trainen. Misschien was dat te vroeg. Ik had toen meer ruimte voor mijzelf moeten pakken.”
Maar rust nemen zit simpelweg niet in de aard van Brinkman, die net zo fanatiek is als zijn vader en hockeylegende Jacques. “Ik ben ook niet iemand die dan even zegt: Ik stop een half jaar met Oranje.” Juist dat door blijven gaan kan volgens de ervaren international gevaarlijk zijn. “Alleen die gedachte is misschien wel funest waardoor een te hoge prijs kan worden betaald.”
Teamsport
Binnen een teamsport als hockey blijft het individu volgens Brinkman bovendien vaak ondergeschikt aan het totaalplaatje. “Dat staat er toch altijd wel een klein beetje boven.” Tegelijkertijd wil hij het Nederlands team ook helemaal niet loslaten. “Je wil uiteindelijk voor Oranje spelen.”
Hoewel Parijs inmiddels achter hem ligt, merkt Brinkman dat het toernooi nog altijd leeft binnen de ploeg. “Het gaat er stiekem nog best vaak toch over”, meent hij. Maar in topsport wacht altijd weer snel het volgende doel. “Er is maar één modus: doorgaan naar het volgende toernooi en nu staat het WK voor de deur.”
Nieuwe inzichten
Toch heeft het praten met teamgenoten over de impact hem veel nieuwe inzichten opgeleverd. “Dat is achteraf anders dan hoe het tijdens het toernooi voelde”, erkent Brinkman. Desondanks denkt hij dat die extreme toewijding nodig is om titels te winnen. “Ik ben er heilig van overtuigd dat juist dat ook het resultaat geeft.”
)
Volgens de Oranje-aanvoerder hoort lijden simpelweg bij topsport. “Ik denk dat het een soort opoffering is die je moet doen om dat succes te halen”, aldus Brinkman. En dus kijkt hij ondanks alles zonder spijt terug. “Ik vind de manier hoe wij het hebben gedaan een hele mooie manier. En ja, dat kost misschien wat, maar ik geloof er echt in dat dit gewoon nodig is als je zoiets wilt kunnen neerzetten.”
Stel Sportnieuws.nl als voorkeursbron in op Google)
)
)
)
)