&format=webp)
Perr Schuurs kreeg donderdagavond een grote klap te verwerken in het Europa League-duel van NEC met Omonia Nicosia. De verdediger, die de afgelopen jaren langs de kant stond door hardnekkige blessures, greep na een paar minuten al naar zijn been. Hij moest kort daarna het veld verlaten.
Perr Schuurs mag zich sinds dit seizoen eindelijk weer echt profvoetballer noemen. Hij tekende bij NEC na een rampzalige periode. Zijn overstap van Ajax naar het Italiaanse Torino liep uit op een grote deceptie. Nadat Schuurs nog sterk begon in Turijn, raakte hij daarna zwaar geblesseerd aan zijn knie. Door meerdere tegenslagen moest hij uiteindelijk zelfs drie jaar langs de kant toekijken.
)
Tegenvaller
Sinds een paar maanden is Schuurs weer helemaal fit en NEC durfde het wel aan met de blessuregevoelige verdediger. Hij maakte bovendien indruk op trainer Dick Schreuder. De afgelopen weken was Schuurs een zekerheidje in de basisopstelling van de Nijmeegse club.
Schuurs begon dus ook donderdag vanaf de aftrap aan het duel met Omonia Nicosia. Dat duurde voor hem echter maar kort. Al na iets meer dan tien minuten begon de mandekker te trekken met zijn been. Hij leek last te hebben van een spierblessure. Een aantal minuten later ging hij op de grond zitten en werd hij gewisseld voor Willum Thor Willumson. Schuurs droop vervolgens van het veld af en ging de catacomben in.
)
Moeilijke periode
Voor Schuurs valt het te hopen dat het meevalt met zijn blessure. Hij genoot de laatste weken zichtbaar op het veld. In de drie jaar dat hij niet kon spelen, belandde hij bovendien in een zeer donkere periode.
"Ik heb heel veel momenten gehad dat ik het leven helemaal niet meer zag zitten. En ik had eigenlijk al de beslissing genomen om te stoppen", zei de ex-Ajacied na zijn rentree eerder dit seizoen. "Die tijd is gelukkig voorbij."
)
Schuurs haalde veel steun uit zijn partner en zijn familie. "Het is echt niet te vergelijken met een tijd geleden. Ik kwam elke dag met slechte zin thuis en was vaak verdrietig. Nu voel ik me eindelijk weer zoals voor mijn blessures, helemaal gelukkig, en daarvoor moet ik een bedankje aan mijn familie en mijn vriendin (Roos Wijnands, red.) geven. Zonder haar had ik hier niet gestaan, dan was ik allang gestopt",
)
)
)
)
)