Yousri Belgaroui staat zaterdag voor zijn derde gevecht in de UFC. De Nederlander neemt het tijdens Noche UFC op tegen Djorden Santos. Een nieuwe kans om zijn opmars in het middengewicht voort te zetten, maar achter die opmars schuilt een keuze die hem veel heeft gekost. Belgaroui verruilde Nederland voor de Verenigde Staten, leefde lange tijd ver weg van familie en vrienden en bouwde daar verder aan de onderdelen die hij nog miste. Hij vertelt daarover in gesprek met Sportnieuws.nl.
De 34-jarige Belgaroui begon zijn UFC-avontuur met twee overwinningen en staat inmiddels op een winstreeks van vijf partijen. Zijn volgende opponent is de Braziliaan Santos, die met een record van 11-3 eveneens met vertrouwen aan de partij begint. Belgaroui kijkt ondanks zijn goede uitgangspositie nog niet voorbij zaterdag.
Oorspronkelijk zou Belgaroui het opnemen tegen Kelvin Gastelum. Dat die partij niet doorging, is sportief gezien een tegenvaller. “Dat was geweldig geweest om tegen hem te vechten”, zegt Belgaroui in gesprek met Sportnieuws.nl over de Amerikaan. Gastelum is een veel bekendere naam. Belgaroui legt uit dat juist de naam en het track record van een tegenstander meetellen wanneer hij richting de rankings wil. Een partij tegen Gastelum bood hem wat dat betreft meer mogelijkheden.
Met Santos ligt dat anders. Belgaroui benadrukt dat de Braziliaan niet te onderschatten is, maar verwacht niet dat een overwinning op hem voldoende is om direct de rankings binnen te komen. Daardoor ligt de opdracht voor zaterdag anders. “Wat ik moet doen is een statement maken”, zegt hij. Een overtuigende zege kan vervolgens wel de deur openen naar iemand binnen de rankings, of in ieder geval een tegenstander met een grotere naam of een sterker track record.
Van kickbokser naar complete MMA-vechter
Dat Belgaroui nu over de UFC-rankings kan praten, is het resultaat van een lange omschakeling. De voormalig Glory-titeluitdager had als kickbokser al een naam opgebouwd, maar merkte na zijn overstap dat die status hem in MMA weinig cadeau deed. Hij moest opnieuw een track record opbouwen en werkte stap voor stap aan een completere stijl.
Vooral zijn verhuizing naar Amerika heeft daarin een belangrijke rol gespeeld. De geboren Amsterdammer liet daarvoor zijn vertrouwde omgeving achter en koos volledig voor zijn ontwikkeling als MMA-vechter. Belgaroui noemt twee redenen waarom die keuze zo goed voor hem heeft uitgepakt. De eerste is het niveau van het worstelen en de trainingspartners. Volgens hem is de kennis ook in Nederland aanwezig, maar vond hij in de Verenigde Staten meer vechters die hem dagelijks op hoog niveau onder druk konden zetten en volledig voor de sport leefden.
Dat heeft ook zijn sterke punten veranderd. Doordat Belgaroui zich zekerder voelt in het grappling en in zijn verdediging tegen takedowns, kan hij zijn striking vrijer gebruiken. De timing, intensiteit en kracht waarmee hij ooit bekend werd als kickbokser, kunnen daardoor steeds beter worden vertaald naar MMA.
'Dat is het zwaarst'
De prijs van die ontwikkeling was hoog. Voor iemand die zijn leven in Amsterdam had opgebouwd, betekende de stap naar Amerika ook afstand nemen van familie, vrienden en het leven thuis. Belgaroui bracht lange tijd alleen door in de Verenigde Staten. “Het zwaarst is isolatie, maar het is ook het belangrijkste geweest”, vertelt hij. Inmiddels heeft hij zijn gezin naar de andere kant van de wereld kunnen halen. De periode daarvoor omschrijft hij als een tijd waarin hij alleen maar aan het trainen was. Juist die afzondering heeft volgens hem veel betekend voor zijn ontwikkeling.
Zijn eigen route maakt Belgaroui ook interessant als voorbeeld voor de Nederlandse vechters die achter hem aankomen. Reinier de Ridder heeft zich inmiddels eveneens nadrukkelijk gemeld in de UFC en vanuit het kickboksen kijken steeds meer landgenoten naar MMA. Ilias Bulaid probeert binnenkort via Dana White’s Contender Series een UFC-contract te verdienen.
Belgaroui weet hoe hard die route kan zijn. Zelf kwam hij via de Contender Series uiteindelijk niet direct binnen. Pas nadat hij op korte termijn een gevaarlijke partij aannam, verdiende hij zijn UFC-kans. Ook financieel moeten overstappers volgens hem bereid zijn een stap terug te doen. “Je krijgt dan geen moer betaald”, zegt hij over de eerste fase van zo’n MMA-carrière.
Nieuwe Nederlandse golf
Toch ziet hij genoeg kwaliteit voor een nieuwe Nederlandse lichting. Dat roept onvermijdelijk de vraag op of de UFC uiteindelijk ook weer naar Nederland kan komen.
Bij het allereerste UFC-evenement in Nederland, op 8 mei 2016 in Rotterdam Ahoy, stonden meerdere Nederlanders op de kaart. Alistair Overeem was destijds echter de enige Nederlandse vechter met een officiële UFC-ranking: hij was de nummer drie bij de zwaargewichten. Stefan Struve en Germaine de Randamie stonden eveneens op de kaart, maar waren op dat moment niet gerankt. Overeem sloot de avond af door Andrei Arlovski in de tweede ronde via TKO te verslaan.
Tien jaar later ontstaat opnieuw een groep Nederlanders die op het hoogste niveau kan meedoen. Belgaroui tempert voorlopig de verwachtingen over een nieuw UFC-evenement in eigen land. Hij heeft naar eigen zeggen niets gehoord en zegt er “niet heel veel hoop” op te hebben.
Eerst wacht Santos. Belgaroui weigert verder vooruit te kijken. “Eerst moet dit gebeuren”, zegt hij. Maar voordat zaterdag überhaupt aan de orde is, wacht eerst nog de officiële weging op vrijdag. Op het moment van het interview, woensdag, woog Belgaroui naar eigen zeggen 94 kilo en moest hij nog tien kilo kwijt om zijn gewicht voor de weging te halen. Pas daarna kan de blik volledig op Santos. Een overtuigende overwinning kan vervolgens nieuwe deuren openen richting de UFC-rankings.
)