&format=webp)
Het is een hel om bij de Nederlandse wielerploeg Picnic-PostNL te werken. Tenminste, dat blijkt uit een groot onderzoek van de NOS en wielerplatform In De Waaier. Al jarenlang heerst er een angstcultuur en tientallen (ex-)werknemers omschrijven het team als onveilig en zelfs een dictatuur. Een van de renners die gebrouilleerd raakte met het management, wilde zichzelf zelfs wat aandoen.
'Bij de Nederlandse wielerploeg Picnic-PostNL heerst jarenlang een angstcultuur. Renners en stafleden voelen zich onveilig en verlaten getraumatiseerd de ploeg', is de keiharde conclusie van het onderzoek na uitgebreid met diverse mensen binnen de ploeg te hebben gesproken. Martijn Tusveld, die op 32-jarige leeftijd al stopte met profwielrennen, is één van de slachtoffers van het beleid bij Picnic-PostNL.
)
Bij hem gaat het voor zijn gevoel mis in het najaar van 2020, toen hij in de Giro d'Italia gevraagd werd naar zijn mening over de teamtactiek van die etappe. Hij vond dat het 'ook anders had gekund' en wat volgt is een soort pesterij op het hoogste niveau. Daarover laat hij zich uit in een mail naar sportdirecteur Rudi Kemna. Hij had het gevoel dat alles vanaf dat moment veranderde.
'Ik heb ook gedacht mezelf wat aan te doen'
Tusveld vertelt Kemna dat hij na die Giro niet meer de persoon is die hij ooit was en daarna geen feedback meer durfde te geven of zijn gevoelens durfde te delen. Hij voelt zich machteloos en in zijn ontwikkeling geremd. "Ik werd angstig", zegt hij tegen de NOS. "Ik dacht: ik hou mijn mond en zeg ja en amen. En dat heb ik de rest van de jaren (vier, red.) bij deze ploeg gedaan." Hij kampt in 2021 met depressieve klachten en schrijft: "Ik heb ook gedacht mezelf wat aan te doen."
Angstcultuur
Uit het pijnlijke onderzoek blijkt dat Tusveld niet alleen staat. Sterker nog: tientallen mensen die bij de ploeg hebben gewerkt delen vergelijkbare verhalen. Veel van hen hebben 'getraumatiseerd' hun contract beëindigd en spreken van een angstcultuur en onveilige werksituaties. Een vertrouwenspersoon is er niet of in ieder geval niet te vinden. Renners worden behandeld als 'gekken' en kunnen met hun gevoel nergens terecht, zo blijkt.
)
"Ze gaven mij de indruk ingewikkeld te zijn", zegt een ex-renner. "En dat gevoel heb ik lang vasthouden in mijn verdere loopbaan. Ik heb lang aan mezelf getwijfeld. Dacht vaak: pas op wat je zegt, wees niet ingewikkeld." Een staflid wordt zelfs 'weer misselijk' als hij het heeft over zijn tijd bij Picnic-PostNL. Er wordt gesproken van een tirannie en een 'beklemmend en benauwend' gevoel op de werkvloer. Er wordt zelfs besproken dat de leiding 'radicaliseerde' na de Giro-winst van Tom Dumoulin bij voorganger Giant-Shimano.
Renners als staatsvijand
Een oud-staflid beschrijft dat de renners poppetjes binnen de ploeg werden. "Een renner vinden zij geen expert, dus met die inbreng hoefden ze nooit wat te doen. Ze namen de renner niet serieus." Een ander voormalig staflid: "Renners werden door Iwan (Spekenbrink red.) niet als mensen gezien." Een oud-ploegleider: "Iwan en de anderen van het management doen alsof de renner de staatsvijand is."
De NOS en In de Waaier stelden de ploeg zelf ook vragen over de situatie. Ook gaf het Spekenbrink de gelegenheid om te reageren op de aantijgingen. Hij besloot dat uiteindelijk zowel schriftelijk als op camera niet te doen.
Denk jij aan zelfdoding? Bel 24/7 gratis en anoniem met 113 of chat op 113.nl.
)
)
)
)
)