&format=webp)
Brandon McNulty heeft voor een enorme stunt gezorgd op het WK wielrennen in Montréal. De 28-jarige Amerikaan ontsnapte in de finale aan een groep vol favorieten en bleef ondanks een spannende slotfase uit hun greep. Op de laatste passage van de Côte Camillien-Houde slonk zijn voorsprong tot acht seconden, maar McNulty hield stand en pakte de regenboogtrui. Michael Matthews sprintte naar het zilver, Mathieu van der Poel veroverde het brons.
Voor McNulty is de wereldtitel een verrassend hoogtepunt. Bij UAE Team Emirates rijdt hij doorgaans in dienst van Tadej Pogacar. Vorig jaar won hij op vrijwel hetzelfde parcours de GP Montréal, nadat zijn Sloveense ploeggenoot hem de zege had gegund. Pogacar ontbrak dit WK na een zware val in de Vuelta. McNulty volgt hem op als wereldkampioen en houdt de regenboogtrui zo binnen de ploeg. De laatste Amerikaan die wereldkampioen op de weg werd, was de 21-jarige Lance Armstrong. Hij pakte de titel in 1993 in Oslo.
Van der Poel opende de finale al op 91 kilometer van de finish met een aanval. Met nog zes kilometer te gaan versnelde hij opnieuw, maar McNulty bleef buiten bereik. In de sprint om de overige podiumplaatsen pakte de Nederlander het brons.De zware omloop leek in het voordeel van de klimmers, maar zij stelden teleur. Paul Seixas kreeg in de finale kramp en Remco Evenepoel reed na meerdere keren lossen achter de feiten aan. Isaac del Toro, ploeggenoot van McNulty bij UAE Team Emirates, eindigde als vijfde. Ook voor Wout van Aert bleef een podiumplaats buiten bereik: hij moest op veertig kilometer van de finish lossen.
Opvallende vroege vlucht
De wedstrijd kreeg al vroeg een opvallende kopgroep van zestien renners. Naast ervaren profs als Biniam Girmay, Sergio Higuita en Andreas Leknessund waren ook Kaden Hopkins uit Bermuda, Cristofer Jurado uit Panama en Amir Arslan Ansari van het vluchtelingenteam mee. De vluchters pakten ruim zeven minuten voorsprong, maar op de lokale rondes in Montréal viel de groep uiteen. Zes renners bleven voorop, onder wie Girmay, Leknessund en Girmays Eritrese landgenoot Henok Mulubrhan. Door het beulswerk van de Fransman Bruno Armirail, die meer dan vijftig kilometer op kop van het peloton reed, werden ook zij op 100 kilometer van de finish ingehaald.
)
Van der Poel opent de finale
Met nog 91 kilometer te gaan opende Mathieu van der Poel de finale. De Nederlander reed weg uit het peloton en kreeg Wout van Aert, Oscar Onley, Primoz Roglic, Anthon Charmig en Quinn Simmons mee. Isaac del Toro zette vanuit het peloton de tegenaanval in. Remco Evenepoel zat in zijn wiel, maar nam geen kopwerk over: zijn landgenoot Van Aert reed al vooraan. Ook Paul Seixas en Ben Healy sloten aan bij de achtervolgende groep van ongeveer tien renners. Zij openden de jacht op de zes koplopers en de koers brak op meerdere fronten open.
)
Belgen stellen teleur
Wout van Aert en Remco Evenepoel moesten allebei lossen toen de koers openbrak. Van Aert bracht zijn landgenoot nog terug naar de achtervolgende groep en reed daarna op kop om het gat met de groep van Mathieu van der Poel te verkleinen. Evenepoel probeerde zelf aan te vallen, maar kwam niet weg. Op veertig kilometer van de finish moest Van Aert de strijd om de wereldtitel staken. Tien kilometer later liep ook Evenepoels droom van een historische WK-dubbel stuk: na zijn wereldtitel op de tijdrit kon hij de koplopers in de wegwedstrijd niet meer volgen.
)
)
)
)
)
)