&format=webp)
Mathieu van der Poel wachtte niet tot de laatste kilometers om zijn kans op de wereldtitel te grijpen. De Nederlander viel al op 91 kilometer van de finish aan en was daarmee een van de smaakmakers van het WK wielrennen in Montréal. Uiteindelijk moest hij genoegen nemen met brons, maar achter die vroege aanval zat een duidelijk plan.
"Ik wilde de koers hard maken en vooral voor zijn dat de grote namen gingen op dat klimmetje", vertelt Van der Poel na afloop aan de NOS. Daarom wachtte hij niet tot de finale, maar viel hij al op 91 kilometer van de finish aan.
Zijn aanval bracht de koers vroeg in beweging. Van der Poel reed lange tijd vooraan, onder anderen met Quinn Simmons en Primoz Roglic, terwijl de achtervolgers zich moesten organiseren. Hij hoopte dat zij elkaar zouden aankijken en zijn groep ruimte zouden geven. "Je weet het nooit. Als ze daarachter gaan twijfelen en ons wat tijd geven, had het misschien anders kunnen lopen. Maar uiteindelijk komen ze terug."
)
Nog één poging
Ook nadat zijn vroege aanval was geneutraliseerd, bleef Van der Poel meedoen om de wereldtitel. In de finale reed Brandon McNulty alleen weg. Na de laatste passage van de Côte Camillien-Houde was diens voorsprong geslonken tot acht seconden. Van der Poel viel met nog zes kilometer te gaan opnieuw aan, maar de Amerikaan bleef buiten bereik.
McNulty pakte de regenboogtrui, Michael Matthews sprintte naar het zilver en Van der Poel eindigde als derde. Dat voelde dubbel na een wedstrijd waarin hij zelf de aanval had gezocht. "Ik ben liever wereldkampioen, maar ik heb de koers gereden die ik wilde en ik denk dat ik een heel sterke wedstrijd rijd", zegt hij. "Ik denk niet dat het heel veel scheelde om te zien slagen, maar het was het helaas net niet."
)
)
)
)
)
)