De WK wielrennen in Montréal sluiten vandaag af met de wegwedstrijd voor mannen, een dag nadat Demi Vollering de regenboogtrui veroverde. Titelverdediger Tadej Pogacar ontbreekt na zijn val in de Vuelta, waardoor de titelstrijd open ligt. Nederland hoopt op Mathieu van der Poel, die na zijn titel in Glasgow in 2023 jaagt op zijn tweede regenboogtrui. Volg de strijd om de wereldtitel hier live.
Mathieu van der Poel rijdt vooraan met Quinn Simmons, Oscar Onley en Primoz Roglic. Dertig seconden achter hen volgen Wout van Aert en Anthon Charmig. Nog verder terug, op ongeveer een minuut van de koplopers, rijdt de groep met Remco Evenepoel, Paul Seixas en Isaac del Toro.
In die laatste groep komt de samenwerking nauwelijks op gang. Evenepoel toont zijn frustratie, maar rijdt zelf ook weinig op kop. Zijn landgenoot Van Aert zit immers nog tussen hem en de koplopers. Terwijl de achtervolgers naar elkaar kijken, kan Van der Poel zijn voorsprong verdedigen.
Van der Poel opent de finale
Met nog zo'n 80 kilometer te gaan opende Mathieu van der Poel de finale. De Nederlander reed weg uit het peloton en kreeg Wout van Aert, Oscar Onley, Primoz Roglic, Anthon Charmig en Quinn Simmons mee. Isaac del Toro zette vanuit het peloton de tegenaanval in. Remco Evenepoel zat in zijn wiel, maar nam geen kopwerk over: zijn landgenoot Van Aert reed al vooraan. Ook Paul Seixas en Ben Healy sloten aan bij de achtervolgende groep van ongeveer tien renners. Zij openden de jacht op de zes koplopers en de koers brak op meerdere fronten open.
Opvallende vroege vlucht
De wedstrijd kreeg al vroeg een opvallende kopgroep van zestien renners. Naast ervaren profs als Biniam Girmay, Sergio Higuita en Andreas Leknessund waren ook Kaden Hopkins uit Bermuda, Cristofer Jurado uit Panama en Amir Arslan Ansari van het vluchtelingenteam mee. De vluchters pakten ruim zeven minuten voorsprong, maar op de lokale rondes in Montréal viel de groep uiteen. Zes renners bleven voorop, onder wie Girmay, Leknessund en Girmays Eritrese landgenoot Henok Mulubrhan. Door het beulswerk van de Fransman Bruno Armirail, die meer dan vijftig kilometer op kop van het peloton reed, werden ook zij op 100 kilometer van de finish ingehaald.
Wie vormen de grootste bedreiging?
Remco Evenepoel won vorige week voor de vierde keer op rij de WK-tijdrit en werd vorig jaar tweede in de wegrit. Met Wout van Aert als tweede kopman heeft België bovendien een ijzersterke ploeg. Toch wil Evenepoel het initiatief bij de andere landen leggen: hij vertrouwt erop dat hij en Van Aert in een sprint ook uit de voeten kunnen.
De concurrentie is groot. Isaac Del Toro won onlangs de GP de Montréal, op grotendeels hetzelfde parcours. De 19-jarige Fransman Paul Seixas werd daar tweede en pakte vorige week nog brons in de tijdrit. Ook Tom Pidcock, Primoz Roglic en de Italianen Giulio Ciccone en Giulio Pellizzari zijn geduchte concurrenten voor Van der Poel.
Kansen voor Mathieu van der Poel
De Nederlander tempert zelf de verwachtingen, omdat het parcours hem net iets te zwaar lijkt. Toch werd hij twee jaar geleden in Zürich nog derde, op een parcours met zeshonderd hoogtemeters meer. In de Ronde van Luxemburg liet Van der Poel met een solo van 174 kilometer zien dat de vorm goed is. Hij kan rekenen op de steun van onder anderen Bauke Mollema, Pascal Eenkhoorn en Daan Hoole.
Oud-renner Karsten Kroon ziet wel degelijk kansen, vertelde hij eerder aan Sportnieuws.nl. Volgens hem moet Van der Poel dan wel zijn aanvalslust bedwingen en defensief koersen tot de laatste twee rondes. "Dan krijgen ze hem er niet meer af." Ook ziet Kroon een voordeel ten opzichte van België: waar de Belgen met twee kopmannen rijden, kan bij Nederland de volle focus op Van der Poel.
)