&format=webp)
John de Wolf staat bij Feyenoord bekend als keiharde verdediger en clubicoon. Maar in zijn privéleven heeft hij te maken met iets hartverscheurends, waar zelfs de hardste persoon op aarde het moeilijk mee zou hebben. De moeder van De Wolf (63) had namelijk dementie en overleed recentelijk. Hij vertelt er openhartig over.
Het magazine Linda heeft wekelijks een rubriek met bekende Nederlanders die worstelen met naasten met dementie. De moeder van De Wolf overleed afgelopen zomer, nadat ze jarenlang kampte met de ernstige en gevreesde hersen- en geheugenziekte. De oma van De Wolf aan vaders kant leed ook aan dementie en dus maakte het gezin al vroeg kennis met de uitdagingen en het verdriet die bij de ziekte horen.
)
Voor De Wolf werd het vooral loodzwaar toen zijn eigen moeder hem niet meer herkende, zegt hij tegen Linda. “Ja, dat was een heel hard gelag. Ik noemde haar altijd Mamski. Dan probeerde ik haar te helpen als ik kwam en zei: ‘Mamski, ik ben het, John.’ Waarop zij antwoordde: ‘Ja, dat zal wel. Dat zeggen er zoveel.’ Dan zak je door de grond, terwijl je weet dat je het haar niet kwalijk kunt nemen. Ik vond het verschrikkelijk. Ik was echt een moederskindje en ging vroeger zo vaak bij haar langs. En dan zie je je eigen moedertje zo worstelen. Onbewust neem je dan al afscheid.”
'Alle tranen kwamen er uit'
Op het einde ging hij nauwelijks meer op bezoek en zelfs een tijdje helemaal niet. “Later voelde ik toch weer de behoefte om te gaan. Op een vrije dag zei ik dan tegen mijn vrouw Inge: ‘Laten we gaan.’ Dat deden we ook de dag voordat we afgelopen zomer op vakantie gingen. Tijdens die vakantie belde mijn zus Petra om te vertellen dat onze moeder was overleden. Ik heb mijn moeder nog gezien toen ze opgebaard lag. Toen kwamen al mijn tranen eruit. Jarenlang heb ik gezegd: ‘Ik hoop voor haar dat ze vannacht overlijdt.’ Maar toen het echt gebeurde, viel het me veel zwaarder dan ik had gedacht. Nu is ze er écht niet meer. Ik kan ook niet meer bij haar langsgaan.”
)
'Ik zou niet op deze manier willen eindigen'
Zelf vreest hij ook voor de ziekte. “Ik krijg al pijn in mijn buik als ik eraan denk. Ik zou niet op deze manier willen eindigen. Daar zou ik op tijd op willen inspelen. Ik wil niet dat mijn kinderen hetzelfde moeten meemaken als ik heb meegemaakt."
)
)
)
)
)