,fit(1200:)&format=webp)
Waar leeftijdsgenoten na schooltijd met vrienden afspreken of naar een feestje gaan, zat PSV-talent Noah Fernandez jarenlang in een busje tussen België en Eindhoven. De inmiddels 18-jarige voetballer bracht een groot deel van zijn jeugd reizend door om zijn voetbaldroom na te jagen. "Mijn leven was vier jaar lang alleen trainen, school, in het busje en slapen", vertelt Fernandez in een openhartig interview met onder meer deze site.
Fernandez kwam zo’n twaalf jaar geleden in de jeugdopleiding van PSV, waardoor hij dagelijks anderhalf uur heen en weer moest reizen van en naar zijn ouderlijk huis. Toch klaagt hij niet. "Ik heb echt wel een goede jeugd gehad", zegt de 18-jarige Belg tegen onder meer Sportnieuws.nl. "Natuurlijk heb ik wel feestjes en het afspreken met vrienden gemist. Ik heb ook helemaal geen vrienden meer in België, omdat ik het niet heb kunnen onderhouden. Maar ik hou ervan om lekker thuis te zijn."
)
Heftige jeugd
De reisafstand tussen zijn voormalige woonplaats Itegem en Eindhoven bleek jarenlang een flinke uitdaging. Een verblijf bij een gastgezin bood geen oplossing, waarna scout Fousi Crouchi zich over de jonge Belg ontfermde en hem jarenlang naar trainingen bracht. "Mijn ouders moesten natuurlijk gewoon werken, dus zij konden mij niet brengen", legt hij uit. "Fousi was eigenlijk gewoon een vriend van de familie."
"Als hij mij dan naar huis bracht, praatte hij vervolgens ook gewoon urenlang met mijn ouders, de buren of mijn oom. Hij is een fantastische kerel. Ik ben hem écht dankbaar, want hij zorgde heel goed voor mij. De laatste tijd spreek ik hem niet zoveel meer. Maar ik had wel echt een hechte band, ondanks dat ik altijd sliep in de auto… Zodra hij begon met rijden, viel ik in slaap en was ik knock-out totdat we er waren."
)
Leven in het busje
Vanaf PSV onder 13 werd Fernandez samen met andere Belgische talenten opgehaald door busjes van PSV. Dat maakte het reizen iets makkelijker, maar de dagen bleven lang en zwaar. "Ik stond om half zes op en was pas thuis om acht uur ‘s avonds", blikt hij terug. "Mijn leven was vier jaar lang alleen maar in het busje slapen, trainen, school, in het busje slapen, eten en weer slapen. Dat was mijn leven… Als ik er nu aan terugdenk, dan vind ik het echt bizar hoe ik dat heb volgehouden", erkent hij.
Uiteindelijk besloot hij op zijn zestiende naar Eindhoven te verhuizen en samen te gaan wonen met zijn vriendin, met wie hij inmiddels vier jaar een relatie heeft. "Ik dacht: dit werkt gewoon niet. Gelukkig was het een stuk makkelijker om een appartement te huren, omdat ik mijn vriendin had. Daar zit ik nu sinds mijn zestiende. Het gaat heel goed, maar eten regelen en koken vind ik nog wel moeilijk."
'En toch voel ik me een Belg'
Inmiddels heeft de Belg zijn draai gevonden, al krijgt hij daarbij nog altijd hulp van zijn omgeving. "Meestal kookt mijn vriendin of we gaan eten bij mijn schoonouders. En mijn moeder komt ook één à twee keer in de week hiernaartoe, dus er is altijd wel eten”, lacht Fernandez, die inmiddels al twaalf jaar vrijwel alleen maar in Nederland bivakkeert. "En toch voel ik me een Belg, haha. Vroeger was ik boos dat ik niet voor het Nederlands elftal mocht spelen, maar uiteindelijk ben ik blij", lacht Fernandez, die nog niets hoorde van bondscoach Mark van Bommel. "Dat zie ik vanzelf wel…"
)
)
)
)
)
)