&format=webp)
De Nederlandse hockeymannen grepen naast een plek in de finale door in de halve finale te verliezen van Spanje. Dat kwam mede doordat Duco Telgenkamp zich liet gaan en met een gele kaart naar de kant moest en Oranje in ondertal zette. Daags nadat ook de troostfinale van Argentinië werd verloren, laat de 'gebeten hond' van zich horen. Na afloop van de verloren halve finale werd Telgenkamp
'Tijdens de wedstrijd tegen Spanje liep de frustratie op. In het laatste kwart heb ik me na een provocatie laten meeslepen in het moment. Ik had daar anders moeten handelen en mijn rust moeten bewaren. Daar heb ik het team niet mee geholpen en daar leer ik van', schrijft Telgenkamp. Wel blijft hij strijdbaar en zichzelf. 'Mijn passie zal altijd onderdeel zijn van wie ik ben als speler. Die wil ik nooit verliezen, maar wel blijven ontwikkelen: met meer rust en volwassenheid op de momenten dat het ertoe doet.'
)
Na de wedstrijd was Telgenkamp al meteen zelfbewust, maar toen was het kwaad al geschied. "Ik ben gedreven om mezelf te blijven ontwikkelen, als persoon en als speler. Om sterker terug te komen en nog meer waarde toe te voegen aan dit team. We willen grote prijzen pakken, want dat verdient dit team en het Nederlandse hockey. Iedere keer dat ik het Nederlandse shirt aantrek, voel ik enorm veel trots. Uitkomen voor Nederland blijft iets bijzonders en ik zal alles wat ik heb in de strijd gooien voor dit team', zegt hij nu.
)
'Een WK met genoeg lessen om mee te nemen'
'We hebben de afgelopen weken ontzettend veel support gevoeld. Van de mensen dichtbij, van iedereen op de tribunes en door alle berichten die ik heb ontvangen. Dat waardeer ik enorm. Een WK met veel mooie herinneringen en genoeg lessen om mee te nemen. Nu weer vooruit. Blijven luisteren, blijven leren, beter worden en sterker terugkomen.'
Hij is hongerig naar wat er nog voor hem en Oranje in het vat zit in de toekomst. Maar het afgelopen WK, waarin de mannen vierde werden, doet ook nog pijn. 'Uiteindelijk niet het resultaat waarvoor we kwamen. Dat doet pijn. We wilden hier voor eigen publiek voor de wereldtitel spelen en dat is niet gelukt. Ook dat is topsport. Dit toernooi heeft me veel gegeven: mooie herinneringen om te koesteren, maar ook momenten om op te reflecteren en van te leren.'
)
)
)
)
)