Het mocht niet zo zijn voor de Nederlandse hockeysters en sterspeelster Yibbi Jansen. Na een zinderende slotfase werd de WK-finale verloren na shoot-outs van Argentinië. Wel was er een troostprijs voor Jansen. Zij werd opnieuw topscorer van een groot toernooi en bereikte daarmee een historische mijlpaal.
In een verder vrij fletse finale op het WK hockey in Amstelveen was Yibbi Jansen opnieuw enorm belangrijk. Zij bracht Oranje op slag van rust op een 1-0 voorsprong. Uiteraard deed de strafcornerspecialiste dat met een verwoestende sleeppush. Toch kon ze niet voorkomen dat Argentinië in het vierde kwart nog langszij kwam en daarna ook nog won na shoot-outs.
Troostprijs
Toch kreeg de 26-jarige Jansen na afloop van de finale nog een troostprijs. Met acht doelpunten werd ze topscorer van dit eindtoernooi. Daarvoor kreeg ze een bos bloemen overhandigd tijdens de huldiging op het felblauwe veld in het Wagener Stadion. Het leidde tot een klein lachje bij de hockeysters, die vervolgens weer snel terugliep naar haar teamgenoten. Opvallend genoeg kwamen alle acht de doelpunten die Jansen scoorde uit een strafcorner. De sterspeelster scoorde dus niet vanuit open spel.
Historische statistieken
Het werd in elk geval een historisch toernooi voor Jansen die bovendien twee bizarre statistieken neerzette. Ze werd dit jaar voor de achtste keer op rij topscorer op een groot internationaal toernooi. Dat lukte nog nooit in de rijke hockeygeschiedenis, waarmee Jansen dus geschiedenis schreef.
Bovendien heeft ze nu 119 keer gescoord in 120 interlands, waarmee ze bijna één op één loopt. Al zag die statistiek er eerder op het toernooi zelfs nog beter uit. Na de eerste groepsfase liep ze zelfs even op meer dan één doelpunt per gespeelde interland.
Onder druk
In aanloop naar het WK hockey stond Jansen als paradepaardje van de Oranje-hockeysters al volop in de belangstelling. Zo verraste ze door haar eigen hockeystickmerk op te richten en daar ook mee te spelen. Ondanks alle aandacht bezweek Jansen dus niet onder de immense druk die vanuit Nederland op haar schouders kwam te liggen. Wel had ze uiteraard het liefst opnieuw een wereldtitel toegevoegd aan haar toch al uitpuilende palmares.
)