Gedrag van 'ADHD‘er' Erben Wennemars zorgt voor irritatie bij Johan Derksen: 'Dat vind ik zo raar'

Redactie Sportnieuws.nl • 22:37, 19-02-2026 / Laatste Update: 22:42, 19-02-2026
Gedrag van 'ADHD‘er' Erben Wennemars zorgt voor irritatie bij Johan Derksen: 'Dat vind ik zo raar'
i

Johan Derksen keek vol verbazing naar Erben Wennemars tijdens de 1500 meter van zijn zoon Joep. ©NL Beeld en screenshot Eurosport

Redactie Sportnieuws.nl • 22:37, 19-02-2026 / Laatste Update: 22:42, 19-02-2026

Na de tegenvaller op de 1000 meter kreeg Joep Wennemars op de olympische 1500 meter de kans op revanche. De jonge schaatser reed in Milaan een ijzersterke rit en zette zelfs tijdelijk een olympisch record neer. Maar terwijl alle ogen op het ijs gericht waren, verschoof de aandacht later vooral naar de tribune waar vader Erben volledig uit zijn dak ging. Johan Derksen keek met verbazing toe en spaarde hem niet.

Erben Wennemars had het al vóór de start zichtbaar zwaar. Met zijn handen maakte hij gebaren dat zijn hartslag door het dak ging. Toen zoon Joep in 1.43,05 over de streep kwam en op dat moment het olympisch record verbeterde, ontplofte hij. Springend, schreeuwend en met gebalde vuisten vierde hij de toptijd, om vervolgens een wildvreemde toeschouwer te omhelzen met een kapotte bril als onbedoeld gevolg.

De ontlading bleek achteraf te vroeg. Zowel Zhongyan Ning als Kjeld Nuis reden later sneller dan de tijd van Joep. In de afsluitende rit dook ook Jordan Stolz er nog onderdoor, waardoor Wennemars junior definitief naast het podium greep. De teleurstelling droop van zijn gezicht, maar de beelden van zijn uitzinnige vader gingen het hele land door.

Erben Wennemars zorgt voor irritatie

"Die 1500 meter vanmiddag is wel even leuk om even naar te kijken. Vooral omdat Wennemars senior ook even een act opvoert", begon Derksen cynisch over de olympische mijl. Presentator Wilfred Genee probeerde het nog wat luchtiger te houden. "Die was enthousiast hè, viel mij op." Maar de bromsnor vond dat het verder ging dan gezonde vaderlijke trots. "Ik vind het zo raar dat een vader die daar in een journalistiek team zit, de grootste supporter van zijn zoon is", doelt hij op de dubbelrol van Erben als analist bij de NOS.

Op dat moment verschenen er AI-beelden op het scherm van een volledig uit zijn dak gaande Erben senior, die met grote passen en wilde armgebaren het ijs op leek te stormen. De tafel keek er met verbazing naar. Toen Genee hem vroeg of hij het optreden dan echt niet kon waarderen, werd Derksen nog uitgesprokener. "Die man is zó enthousiast. De combinatie enthousiast en ADHD vind ik vervelend worden. Dat snelle praten en die drukdoenerij."

Vergelijking met Jos Verstappen

Amerika-kenner Raymond Mens zag een herkenbaar beeld. "Ik snap wel dat hij enthousiast is, maar ik heb hetzelfde gevoel als Johan. Dat heb ik ook met Jos Verstappen. Dat gaat nu om je zoon, het gaat nu niet om jou." René van der Gijp bracht daar tegenin dat het juist prettig kan zijn als zijn vader zo betrokken is. "Ik denk wel dat zijn zoon het fijn vindt als hij in zijn omgeving is."

Derksen bleef echter bij zijn standpunt. "Ik kan me niet voorstellen dat hij dat prettig vindt dat die vader er is", zei hij stellig. "Ik vind het een ontzettende patjepeeër."

Joep Wennemars blijft met lege handen achter

Vervolgens ging het gesprek verder over een van de beste races uit de carrière van Joep Wennemars. "Hij reed uitstekend natuurlijk", erkende Derksen. "Ik had ook niet verwacht dat iedereen na hem over hem heen zou gaan." Van der Gijp zag ook vol ongeloof hoe Wennemars met lege handen achterbleef. "Hij reed zelfs nog een olympisch record."

De pijn zat bij Joep zelf minstens zo diep. Na opnieuw een olympische dreun stond hij zichtbaar aangeslagen de pers te woord. "Ik kan het niet zo goed geloven. Echt een kutfilm. Het zit allemaal niet mee." De vierde plek voelde extra wrang omdat hij naar eigen zeggen misschien wel de beste 1500 meter uit zijn carrière reed. "Ik reed een olympisch record. In een solorit. De snelste tijd ooit op een laaglandbaan voor mij." Maar uiteindelijk bleef vooral die ene conclusie hangen: "Het enige wat telt op dit moment is een medaille. Het maakt geen f*ck meer uit welke kleur het is."