)
)
&format=webp)
Het moest zijn perfecte olympische afscheid worden. Op 36-jarige leeftijd nog één keer alles geven op zijn geliefde 1500 meter en afsluiten met een medaille. Dat lukte: Kjeld Nuis pakte brons in Milaan. Maar waar iedereen spreekt van een perfect einde, weet de topschaatser van geen ophouden. De volgende Winterspelen mogelijk in Thialf? Die sluit hij allerminst uit.
Nuis had vier jaar lang naar dit moment toegewerkt. De vorige Spelen in Peking voelden leeg door de coronamaatregelen, Milaan moest anders zijn. Met zijn ouders, zoontje en vriendin Joy Beune langs de baan wilde hij nog één keer laten zien dat hij ertoe deed. Dat deed hij ook. Met 1.42,82 bleef hij slechts nipt achter Ning Zhongyan en verrassend voor topfavoriet Jordan Stolz.
)
Kjeld Nuis sluit Winterspelen in stijl af
Toen hij na zijn race neerplofte op het middenterrein, recht voor zijn familie, voelde hij dat zijn tijd mogelijk eremetaal waard was. Alleen Stolz dook er nog net onder, waardoor het brons werd. "Het voelde alsof ik gewonnen had", zei Nuis even later in de mixed zone. Waar hij vroeger alleen tevreden was met goud, was hij nu helemaal in zijn nopjes met het brons.
Dat had alles te maken met het grotere plaatje. "Neem acht jaar terug, toen kon ik alleen maar winnen. Nu haal ik alleen nog maar zilver of brons. Dus heb ik hier mijn doel gehaald en daarmee moet ik superblij zijn. Want dan heb je dus óók gewonnen."
)
Nog één keer pieken op Spelen in Thialf?
Naast het feit dat hij enorm trots is op zijn bronzen plak, was hij tegelijkertijd verbaasd. "Ik dacht altijd dat ik het hier niet meer zou kunnen", gaf hij eerlijk toe. "Misschien was dat wel angst. En nu rijd ik m’n beste rit uit m’n leven, een 1.42 op een opklapbaantje, alsof we in de RAI zijn. Dat slaat toch helemaal nergens op."
En juist die gedachte zorgt ervoor dat het verhaal misschien nog niet klaar is. Zeker niet als de volgende Winterspelen in Thialf worden gehouden, nu in de Franse Alpen een geschikte 400-meterbaan ontbreekt en wordt gekeken naar alternatieven. "Bij de volgende Spelen ben ik 40", zei hij met een brede glimlach. "Misschien maak ik me nog wel een keertje kwaad."
Hij moest nog maar eens goed over zijn toekomst nadenken, besloot Nuis. "Misschien word ik wel bondscoach", flapte hij er zelfs gierend uit. Daarna werd hij serieuzer. "Ik weet: er komt een dag dat er een ander op het podium staat, of dat ik het niet meer leuk vind. En dan stop ik meteen, want ik heb alles al gewonnen wat ik wilde", geeft hij toe. "Maar nee, die dag is niet vandaag."
)
)
)
)
)
)