&format=webp)
Femke Kok beleefde een droomseizoen met olympisch goud op de 500 meter. Ook moeder Ilja Postma kwam daardoor steeds meer in de belangstelling te staan. In het programma FamVan van Radio 538 blikken moeder en dochter terug op de jeugd van de topschaatsster én vertellen ze openhartig over hun bijzondere band.
Afgelopen Olympische Spelen werd Femke Kok olympisch kampioen op de 500 meter en veroverde ze het zilver op de 1.000 meter. Mede daardoor werd ze een nog bekender gezicht in de schaatswereld en werd ook haar familie een stuk bekender. In het Radio 538-programma FamVan gaat haar moeder Ilja, die zelf ooit de Elfstedentocht reed, in op de jeugd van de topschaatsster.
)
Sportieve familie
"Ze komt uit een sportieve familie en ze heeft de genen, maar dat zegt nooit alles. Als baby was ze gewoon al heel sterk, na zeven maanden stond ze al en was ze veel verder dan andere kinderen", legt ze uit.
Het was duidelijk dat Kok als klein kind fysiek al voor liep op haar leeftijdsgenoten volgens haar moeder. "Waar anderen nog rustig aan deden, was Femke al aan het lopen, springen of klimmen. Ze sliep weinig, maar was altijd in beweging."
"Ze sprong het allerhoogst. Daarom hadden wij ook geen trampoline. Niet omdat we het haar niet gunden, maar ze sprong zo hoog... Ik dacht: straks breekt ze haar polsen of benen nog."
)
Bijzondere band
Ilja moest uiteindelijk veel overhebben voor de sportcarrière van haar dochter, dat weet de olympisch kampioene zelf ook. "Wat zij allemaal voor mij heeft gedaan, heeft veel voor mij betekend. Anders was ik hier nooit geweest", aldus Kok.
"Onze band is heel goed. Ik ben niet anders gewend, maar ze is er altijd. Ook met de trainingen... Niks was te gek en ik kon overal om vragen. Dan kwam ze me halen of bracht ze me weg, ook al was het bijna onmogelijk. We kunnen alles bespreken", legt de sprintspecialiste uit.
)
Zwaaien
De mooie woorden van Kok zorgen voor veel emotie en tranen bij haar moeder Ilja. Daarna vertelt de olympisch kampioene over een bijzonder ritueel voorafgaand aan een training of wedstrijd.
"Ik zwaai altijd naar mijn ouders. Ik zoek altijd naar ze en als ik ze niet kan vinden, dan app ik: 'Hallo, waar zitten jullie?' Ik moet gewoon even dat oogcontact hebben gehad. Het is toch vertrouwd, dat ze er zijn."
Bekijk hieronder de hele video.
)
)
)
)
)