&format=webp)
Met twee etappes in de Tour de France, winst in de Amstel Gold Race, twee Nederlandse titels en podiumplekken in Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije bouwde Michael Boogerd een indrukwekkende carrière op. Toch ontbreekt er één koers op zijn palmares die voor hem veel betekende. "Ik had deze koers heel graag willen winnen", zegt de oud-renner in gesprek met Sportnieuws.nl.
Met die woorden doelt Boogerd (53) op de Ronde van Vlaanderen, een koers die jarenlang niet bovenaan zijn lijst stond. Waar veel renners al vroeg hun zinnen zetten op Vlaanderens Mooiste, koos de Hagenaar in het voorjaar vaak voor een andere aanpak.
"Het was voor mij lastig om Vlaanderen te combineren met Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik", legt Boogerd uit. "Ik wist dat Vlaanderen me lag, maar die andere wedstrijden lagen me net iets beter. Daarom heb ik hem pas op latere leeftijd (30, red.) voor het eerst gereden en daar heb ik achteraf spijt van, want ik had het liefst een keer alles erop gezet om die koers te winnen."
)
De klassieker der klassiekers
Dat Boogerd juist van Vlaanderen zo gecharmeerd raakte, had alles te maken met het karakter van de wedstrijd. "Het is dé klassieker der klassiekers. Zo’n zware, intense wedstrijd. Voor mij misschien wel de mooiste om te rijden", zegt de oud-renner. "Vlaanderen is zo’n nerveuze koers. Je voelt echt de pure koers. Het is lastig te beschrijven, je moet het zelf hebben meegemaakt. Er is totaal geen rust, er hangt een heel andere vibe in het peloton. Deze wedstrijd is met geen enkele andere te vergelijken."
)
Zijn beste resultaat in Vlaanderens Mooiste boekte Boogerd in 2003, toen hij als negende eindigde. Volgens hem had er die dag meer ingezeten.
Val door supporter
"In die editie gebeurde er een hoop", blikt hij terug. "Ik was goed in vorm, want de week ervoor won ik de Brabantse Pijl. Alleen daarna werd ik ziek en voelde ik me tijdens Vlaanderen net iets minder. En toen kwam ik ook nog ten val op de Koppenberg, omdat een supporter over een touw was geklommen en Johan Museeuw wilde duwen. Die jongen viel en nam mij mee. Daarna moest ik de hele koers in de achtervolging, maar kon ik nog wel top tien rijden."
)
Alsof dat nog niet genoeg was, kreeg Boogerd na afloop opnieuw te maken met tegenslag. "Na de koers moest ik direct door naar Bilbao om te starten in de Ronde van Baskenland, maar mijn elleboog lag nog helemaal open van die val. De dokter heeft mijn elleboog zelfs in de auto gehecht tijdens de rit naar het vliegveld."
Eeuwig zonde
Ook in zijn laatste jaar in Vlaanderen zat een topklassering erin. "Ik kwam samen met Tom Boonen boven op de Koppenberg, maar hij had die dag een mindere dag. We zaten vlak achter de koplopers. Dat vind ik nog steeds eeuwig zonde, want als we waren aangesloten, hadden we samen voor de overwinning kunnen rijden."
)
)
)
)
)
)