Uitzending WK wielrennen krijgt ervan langs na grote blunders: 'Dat kan toch niet?'

Redactie Sportnieuws.nl • 28 september 2026 om 09:24 / Update: 6 minuten geleden
Volg Sportnieuws.nl op Google DiscoverStel Sportnieuws.nl als voorkeursbron in op Google
Uitzending WK wielrennen krijgt ervan langs na grote blunders: 'Dat kan toch niet?'
i

WK wielrennen. ©Getty Images

Volg Sportnieuws.nl op Google DiscoverStel Sportnieuws.nl als voorkeursbron in op Google
Redactie Sportnieuws.nl • 28 september 2026 om 09:24 / Update: 6 minuten geleden

Het WK wielrennen in Montréal leverde zondag volop spektakel op, maar de televisie-uitzending kon de koers niet altijd bijbenen. Aanvallen verdwenen op cruciale momenten uit beeld en de getoonde tijdsverschillen riepen vragen op. Na afloop kreeg de uitzending er flink van langs.

Brandon McNulty reed in de finale solo naar de wereldtitel. Achter hem probeerden de favorieten het gat te dichten, terwijl ze elkaar ook in de gaten hielden. Michael Matthews won uiteindelijk de sprint om zilver van Mathieu van der Poel. Met zoveel wisselende groepen en aanvallen waren juiste tijdsverschillen en goede beelden voor de kijker extra belangrijk.

In de podcast In de Waaier vertelt Thijs Zonneveld dat het daar volgens hem misging. Vooral de tijdwaarneming frustreerde hem. "Die was volkomen ruk. Ik weet niet welke dronken gozer er achter de knoppen zat, maar het sloeg helemaal nergens op."

Dat was vooral in de laatste ronde frustrerend. Op de Côte Camillien-Houde kwamen de achtervolgers nog dicht bij McNulty, maar toen de groep stilviel, liep zijn voorsprong weer op. Hoe groot het gat precies was, viel moeilijk te volgen. "Er klopte vaak helemaal niks van de tijdsverschillen", zegt Zonneveld.

Aanvallen uit beeld

Zonneveld is ook kritisch op de regie. Volgens hem werd er meerdere keren weggeschakeld op het moment dat Tom Pidcock wilde versnellen. "De regie was dramatisch", zegt hij. De nieuwe gps-trackers die de UCI volgens hem gebruikt, boden evenmin uitkomst. "Die werken dus voor geen meter."

Het duidelijkste voorbeeld zag Zonneveld bij een aanval van Isaac del Toro. "Del Toro plaatste een aanval en dan schakelt de regie over naar een shot van het publiek. Daarna gaan ze naar de kopgroep en pas daarna terug naar de aanval. Dan rijden Seixas en Del Toro opeens met z'n tweeën. Dat kan toch niet?"