&format=webp)
Brandon McNulty heeft voor een enorme stunt gezorgd op het WK wielrennen in Montréal. De 28-jarige Amerikaan reed in de finale alleen weg uit een groep vol favorieten en hield onder anderen Mathieu van der Poel achter zich. Na de laatste passage van de Côte Camillien-Houde slonk zijn voorsprong tot acht seconden, maar de achtervolgers kregen hem niet meer te pakken. Tom Pidcock won zilver en Mauro Schmid brons.
Voor McNulty is de wereldtitel een verrassend hoogtepunt. Bij UAE Team Emirates rijdt hij doorgaans in dienst van Tadej Pogacar. Vorig jaar won hij op vrijwel hetzelfde parcours de GP Montréal, nadat zijn Sloveense ploeggenoot hem de zege had gegund. Ditmaal pakte McNulty zelf de regenboogtrui.
Wout van Aert bracht Remco Evenepoel terug naar de achtervolgende groep en reed daarna op kop om het gat met de groep van Mathieu van der Poel te verkleinen. Die inspanning brak hem op: op veertig kilometer van de finish moest Van Aert lossen. Evenepoel knokte zich later nog terug naar de favorieten, maar ook die opleving duurde niet lang. In de laatste ronde moest de wereldkampioen tijdrijden opnieuw passen. Daarmee verdween zijn kans op de historische WK-dubbel.
Opvallende vroege vlucht
De wedstrijd kreeg al vroeg een opvallende kopgroep van zestien renners. Naast ervaren profs als Biniam Girmay, Sergio Higuita en Andreas Leknessund waren ook Kaden Hopkins uit Bermuda, Cristofer Jurado uit Panama en Amir Arslan Ansari van het vluchtelingenteam mee. De vluchters pakten ruim zeven minuten voorsprong, maar op de lokale rondes in Montréal viel de groep uiteen. Zes renners bleven voorop, onder wie Girmay, Leknessund en Girmays Eritrese landgenoot Henok Mulubrhan. Door het beulswerk van de Fransman Bruno Armirail, die meer dan vijftig kilometer op kop van het peloton reed, werden ook zij op 100 kilometer van de finish ingehaald.
Van der Poel opent de finale
Met nog 91 kilometer te gaan opende Mathieu van der Poel de finale. De Nederlander reed weg uit het peloton en kreeg Wout van Aert, Oscar Onley, Primoz Roglic, Anthon Charmig en Quinn Simmons mee. Isaac del Toro zette vanuit het peloton de tegenaanval in. Remco Evenepoel zat in zijn wiel, maar nam geen kopwerk over: zijn landgenoot Van Aert reed al vooraan. Ook Paul Seixas en Ben Healy sloten aan bij de achtervolgende groep van ongeveer tien renners. Zij openden de jacht op de zes koplopers en de koers brak op meerdere fronten open.
)
Oud-renner Karsten Kroon ziet wel degelijk kansen, vertelde hij eerder aan Sportnieuws.nl. Volgens hem moet Van der Poel dan wel zijn aanvalslust bedwingen en defensief koersen tot de laatste twee rondes. "Dan krijgen ze hem er niet meer af." Ook ziet Kroon een voordeel ten opzichte van België: waar de Belgen met twee kopmannen rijden, kan bij Nederland de volle focus op Van der Poel.
Belgen stellen teleur
Wout van Aert en Remco Evenepoel moesten allebei lossen toen de koers openbrak. Van Aert bracht zijn landgenoot nog terug naar de achtervolgende groep en reed daarna op kop om het gat met de groep van Mathieu van der Poel te verkleinen. Evenepoel probeerde zelf aan te vallen, maar kwam niet weg. Op veertig kilometer van de finish moest Van Aert de strijd om de wereldtitel staken. Tien kilometer later liep ook Evenepoels droom van een historische WK-dubbel stuk: na zijn wereldtitel op de tijdrit kon hij de koplopers in de wegwedstrijd niet meer volgen.
)
)
)
)
)