Slechts een week na zijn armbreuk stond Ollie Martin ineens op het grootste podium. De 17-jarige Amerikaan maakte bij zijn olympische debuut in Livigno diepe indruk in de big air-finale, maar zag een medaille op het laatste moment uit zicht verdwijnen.
Martin begon als outsider aan de finale. De scholier uit Colorado staat bekend als rustig en bescheiden, iemand die niet leeft voor roem of aandacht. "Ik probeer gewoon het maximale uit de sport te halen", zei hij eerder. Daarbij kiest hij liever voor controle en perfecte uitvoering dan voor de moeilijkste trucs.
Zenuwslopende finale
Na een wat nerveuze start herpakte Martin zich knap. In zijn tweede run zette hij een sterke score neer en voor zijn laatste poging greep hij terug op een oude vertrouwde trick: de frontside 1800 mute, waarbij hij vijf volledige rotaties maakt terwijl hij met één hand zijn snowboard vastpakt. Een sprong die hij al jaren beheerst, en dat was te zien. De landing was strak, de uitvoering overtuigend en de score van 83,50 punten bracht hem plots naar de derde plaats.
Wat volgde waren zenuwslopende minuten. De ene na de andere snowboarder slaagde er niet in Martin te passeren en minutenlang leek een olympische medaille binnen handbereik. Op de schans keek hij toe hoe concurrenten hun runs afwerkten, terwijl hij virtueel op het podium bleef staan.
Brons op haar gemist ondanks armbreuk
Pas in een van de laatste runs viel het kwartje de andere kant op. Titelverdediger Su Yiming wist zijn score te verbeteren en stootte Martin alsnog van het podium. Daarmee zakte de Amerikaan terug naar de vierde plaats, net buiten de medailles.
Het goud ging uiteindelijk naar de Japanner Kira Kimura, die met een spectaculaire laatste sprong de hoogste finalescore ooit noteerde. Voor Martin restte zichtbaar teleurstelling met tranen, maar toch was hij na afloop ook trots. Dat hij zo dichtbij kwam, maakte extra indruk toen duidelijk werd onder welke omstandigheden hij hier stond. Slechts een week eerder brak Martin zijn arm tijdens een training, werd hij geopereerd en richtte hij zich meteen weer op de Olympische Spelen. Een medaille bleef uit, maar zijn optreden in Livigno leverde hem ontzettend veel waardering op.
)