,fit(1200:)&format=webp)
Het duurde even voordat tophockeyer Nicolas Keenan zijn verliefdheid en relatie met de Nederlandse politicus Rob Jetten durfde te tonen, maar de laatste jaren is de Argentijn maar wat trots. In een van de zeldzame interviews die hij geeft, spreekt hij zich uit over zijn kinderwens met de voorman van D66, die sinds ruim een maand de minister-president van ons land is.
“Een van mijn grootste angsten bij het ontdekken van mijn biseksualiteit was dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen", zegt de 28-jarige Keenan in gesprek met het tijdschrift L'Homo. "Ik kom uit een grote familie en weet hoe leuk dat is. Dus ja, ik heb altijd kinderen gewild. Mijn ouders kregen mij toen ze 25 waren. Dat zag ik ook voor me."
)
'Dat is misschien niet meer haalbaar'
Die leeftijd is de hockeyer van de Haagse club Klein Zwitserland al gepasseerd, maar dat betekent niet dat de hoop en wens is opgegeven. "Ik wilde dat mijn kinderen me zouden kunnen zien hockeyen. Dat is misschien niet meer haalbaar, maar de wens is er zeker. Rob en ik zijn echte familiemensen en trekken graag op met zijn twee kleine neefjes."
Al in zijn tienerjaren wist Keenan dat hij geen heteroseksueel was. Eenmaal in Nederland aangekomen voor de volgende stap in zijn hockeycarrière, zo rond zijn twintigste, had hij zijn biseksualiteit zelf geaccepteerd, maar was hij nog niet 'uit de kast'. "Naarmate de jaren vorderden, werd ik verliefd op de cultuur, op jullie directheid, op hoe mooi het platteland is. En ik werd niet lang daarna ook verliefd op een Nederlands meisje. Dat waren fijne jaren."
)
'Ineens was ik weer single'
Voordat hij in een romance en relatie met Jetten belandde, ging het eerst na vier jaar uit met zijn vriendin. "Mijn stabiele leven was ineens niet meer zo steady. Het hockey op dat hoge niveau had me zowel fysiek als mentaal veel energie gekost. En ineens was ik weer single." Hij besloot dit keer wel uit de kast te komen en in het openbaar te treden met zijn geaardheid.
“Ik wilde nog een keer naar de Olympische Spelen, maar voelde dat ik een volledige cyclus van vier jaar niet zou overleven als biseksueel in de kast. Het trainen, reizen en alleen-zijn is al zwaar en dan zou er ook weer veel energie gaan naar het spelen van een andere versie van mezelf. Ik dacht: fuck it, dit wil ik niet meer. Ik besloot me minder volgzaam op te stellen. Ik voelde wel: ik wil naar de Spelen, maar dan op mijn manier. Niet lang daarna kon die hele strategie de prullenbak in, toen ik Rob ontmoette en alles in een stroomversnelling kwam.”
)
)
)
)
)