Kevin van Veen vocht de afgelopen jaren niet alleen zijn duels op het voetbalveld uit, maar ook in de rechtbank. De spits van FC Eindhoven werd door zijn ex-vrouw beschuldigd van mishandeling, ontkende, maar werd wel veroordeeld van verbale mishandeling. Het van het bed duwen van zijn zwangere ex-vrouw bleef hem bespaard. Na de 2-1 zege in de Keuken Kampioen Divisie op Jong PSV vrijdagavond stelt Van Veen hoe het is.
Natuurlijk was de 34-jarige spits blij, nadat hij met een lob gescoord had voor FC Eindhoven. Maar hij bleek vooral blij omdat zijn privéleven eindelijk in een rustiger vaarwater is beland. “Het gaat allemaal veel beter, maar wel heel langzaam", zegt hij in gesprek met voetbalzender ESPN. “Ik voel me goed. Ik heb alle rechtszaken achter de rug. Dat is een hele erge druk van mijn schouders. Ik heb gelukkig bijna alles gewonnen."
Dochtertje
Die rechtszaken waren ook nog eens veelal in het buitenland, waardoor de voetballer heen en weer moest vliegen tijdens trainings- en wedstrijdweken. Door de veroordeling van verbale mishandeling kreeg hij een boete en een contactverbod. Daardoor zag hij zijn dochtertje ook nog eens twee jaar lang niet, maar is er nu weer contact mogelijk. “Dat geeft heel veel rust. Er is een soort ouderschapsplan waarbij ik mijn dochter op normale termijnen mag zien. Daar heb ik hard voor moeten vechten en ik ben er helaas mijn voetbalcarrière door verloren."
'Woordenwisseling gehad met staf en trainer'
Maar dat deert Van Veen totaal niet. “Mijn dochter is het allerbelangrijkste in mijn leven. Niet voetbal.” Hij begrijpt daardoor ook dat hij invalspits is en geen basisspeler. Al knaagt dat door zijn goede optredens al wel richting het einde van het seizoen en zeker richting volgend seizoen. “Ik heb een aantal keer een woordenwisseling gehad met de staf en de trainer. Omdat ik meer wil spelen. Nu heb ik kunnen laten zien dat ik meer kan brengen dan in tien minuten. Dat is fijn. Ik moet in de zomer hard trainen om fitter te worden dan ik de afgelopen twee jaar ben geweest. Ik heb nog steeds de hongerigheid.”
Van Veen raakte door al het gedoe in de rechtbank depressief, maar het vechten en zorgen voor zijn dochtertje hielp hem er bovenop.
)