&format=webp)
Ralf Seuntjens is dit seizoen topschutter bij het Belgische Lommel SK met liefst achttien doelpunten. Maar amper drie jaar geleden vocht de 37-jarige Nederlander een veel zwaardere strijd dan welke wedstrijd dan ook. De voormalig spits in de KeukenKampioenDivisie blikt openhartig terug op zijn moeilijke tijd in Japan en de impact die de ingrijpende diagnose had op hem en zijn gezin.
In maart 2022 leek zijn leventjes op rolletjes te gaan. Seuntjens vertrok naar Japan voor FC Imabari, een droom die uitkwam. "Ik had een lijstje van landen waar ik graag wilde spelen: Amerika, Australië, Zuid-Afrika, maar zeker ook Japan", vertelt hij in gesprek met De Telegraaf.
Maar na enkele weken volgde een ziekenhuisbezoek voor een schouderblessure dat zijn leven voorgoed zou veranderen. Na een lange wachttijd en tal van dokters die heen en weer liepen, volgde de klap. "Plots begon mijn tolk te huilen. Uiteindelijk keek hij mij aan en zei hij: 'Bro, you've got cancer'. Ik ben uit het ziekenhuis gevlucht en ben buiten op een bankje gaan zitten. Behalve die tolk was er niemand. Mijn vrouw en kinderen zouden pas twee weken later afreizen."
)
'Schat, je gaat het niet geloven, maar ik heb kanker'
Het nieuws doorgeven aan zijn vrouw was een van de zwaarste momenten. Door het tijdsverschil van acht uur moest hij urenlang wachten. "Uiteindelijk heb ik eerst mijn schoonvader gebeld, zodat hij mijn vrouw kon opvangen. Hoe je zoiets vertelt? 'Schat, je gaat het niet geloven, maar ik heb kanker'. En dan heel veel tranen. Het was gewoon een klotesituatie", blikt Seuntjes terug op de moeilijkste periode in zijn leven.
De diagnose was vernietigend: stadium 4, de ergste graad. Seuntjens onderging acht zware chemokuren, waarbij hij soms 7,5 uur per dag aan het infuus zat. "Het creëert een soort duister gevoel dat in je zit. Ik was enorm prikkelbaar, ook ten opzichte van mijn kinderen. Ik sloot me op in m'n kamer, want je bent een soort duivel voor anderen."
)
'Bij mij is het muntje de goede kant op gevallen'
Zijn vierjarige zoontje Nolan mocht met de tondeuse zijn haar afscheren. Een ontroerend moment. Omdat Seuntjens als voetballer bekend was, hoorden de kinderen van anderen al snel over zijn ziekte. "Op een bepaald moment zeiden andere kinderen tegen mijn zoontje: 'Jouw papa heeft kanker'. Dat was verschrikkelijk."
Op 17 januari 2023 volgde verlossend nieuws: de kanker was volledig verdwenen. "Een gigantische opluchting. Bij mij is het muntje de goede kant op gevallen. Maar als je je hoofd laat hangen, dan gaat het niet werken. Ik heb altijd gedacht: ik ga dit redden. Dat is het belangrijkste." Een terugkeer als profvoetballer stond op dat moment nog niet op zijn radar. "Het ging maar om één ding: overleven."
)
Terugkeer op het voetbalveld
Toch keerde Seuntjens terug op het veld. Na een periode bij Sparta Rotterdam keerde hij terug naar Japan, bezoekte hij het ziekenhuis waar hij de diagnose had gekregen én het bankje waarop hij destijds alleen zat. "De cirkel was rond. Had ik niet kunnen terugkeren, dan was dat wel een open wonde gebleven", stelt hij.
Via De Graafschap belandde hij uiteindelijk bij Lommel SK op het tweede niveau in België, waar hij dit seizoen uitgroeide tot onmisbare kracht. "Als iemand dit tijdens mijn ziekte voorspeld had, had ik die persoon naar het gesticht gestuurd. Want die spoorde niet helemaal."
)
)
)
)
)