Nederlandse schaatslegende (74) bewandelde opmerkelijk pad na grote successen: 'Het hielp dat ik olympisch kampioen was'

Redactie Sportnieuws.nl • 19:01, 04-01-2026
Nederlandse schaatslegende (74) bewandelde opmerkelijk pad na grote successen: 'Het hielp dat ik olympisch kampioen was'
i

Piet Kleine (helemaal links) samen met Hilbert van der Duim (midden en Wim Pol (rechts) in 1979.

Redactie Sportnieuws.nl • 19:01, 04-01-2026

De wat oudere schaatsliefhebbers herinneren zich de knappe prestaties van Piet Kleine vast nog wel. De Nederlandse schaatslegende veroverde tijdens zijn carrière meerdere olympische medailles. Dankzij die successen op het ijs kon hij daarna aan de slag met zijn droombaan. Dit deed hij tientallen jaren met plezier, tot hij met pensioen ging.

In 1976 beleefde Kleine een absoluut topjaar: hij werd olympisch kampioen op de 10.000 meter, pakte zilver op de 5.000 meter, kroonde zich tot wereldkampioen allround én verbeterde het wereldrecord op zowel de 5.000 als de 10.000 meter. Dat was in een tijd waarin de klapschaats nog maar net bestond en veel schaatsers nog gewoon met een wollen muts reden.

Of de Spelen van toen te vergelijken zijn met die van straks in Milaan, durft Kleine niet te zeggen. "Dat weet ik niet. Ik weet wel dat het toen allemaal ontzettend streng beveiligd was. Dat kwam omdat dit de eerste spelen waren na die van München in 1972, toen het helemaal was misgegaan. Er waren scherpe controles, met name voor de toeschouwers. Maar ik leefde vooral in een roes", zo vertelt de schaatslegende tegenover de Telegraaf.

Droombaan

Wat wel gesteld kan worden, is dat schaatsen toen ook al populair was. Zo kon Kleine dankzij zijn prestaties aan de slag gaan met zijn droombaan. Een toenmalige minister hielp hem hierbij. "Ik was toen timmerman, maar had allerlei baantjes gehad. Ik was iemand van 12 ambachten, 13 ongelukken", zo begon hij.

Door alle blijdschap van zijn prestaties op de Spelen, floepte het er in een interview uit dat Kleine graag postbode wilde worden. Die wens werd uiteindelijk in vervulling gebracht. "De minister heeft me toen een beetje geholpen. Het hielp dat ik olympisch kampioen was geworden."

Kleine had het zo naar zijn zin als postbode, dat hij zo'n 41 jaar in het vak bleef en het deed tot aan zijn pensioen. "Ik wilde graag buiten zijn. Buiten werken dus. Als het koud was, was het wat minder. Maar over het algemeen had ik mooi werk."

Nog steeds een liefhebber

Tegenwoordig volgt Kleine het schaatsen nog maar al te graag. Al doet hij dat liever wel vanuit huis. "Ik zit het liefst thuis voor de televisie, in een lekker stoeltje. Daar zie je het toch het beste. Glaasje wijn en een hapje erbij."

Dat hij niet in het stadion wilt zitten, heeft een goede reden. "In Thialf zit je altijd met oud-schaatsers en ben je de hele dag aan het praten. Is er net een mooie rit bezig, komt er weer iemand voorbijlopen. Ik wil het liefst niet worden gestoord. Ik kijk alles. Ook alle World Cups", zo besloot Kleine