&format=webp)
Regen die in je gezicht slaat, wind die het peloton uit elkaar trekt en een koers die alleen de sterksten overleven. 25 jaar later voelt het voor Erik Dekker nog altijd alsof het gisteren was: die slijtageslag in Limburg waarin hij Lance Armstrong klopte in de Amstel Gold Race. "Slechts 37 van de 190 gestarte renners haalden de streep", zegt de viervoudig Tour-etappewinnaar in gesprek met Sportnieuws.nl.
Met een glimlach blikt Dekker (55) terug op die dag. "Goh, is dat al 25 jaar geleden? Het voelt niet zo. Het was een van de mooiste overwinningen uit mijn carrière. Als je Armstrong voor eigen publiek klopt in de sprint, dan is dat wel heel bijzonder."
Slijtageslag in Limburg
De editie van 2001 staat bij Dekker nog altijd te boek als een uitzonderlijk zware koers. "Slechts 37 van de 190 gestarte renners haalden de finish. In het begin regende en waaide het zó hard. Het was echt een slijtageslag, mede door onze ploeg. Als je kijkt naar het aantal uitvallers, was het misschien wel de zwaarste koers van deze eeuw."
Toch leek de koers even uit handen van Rabobank te glippen. Armstrong ging ervandoor met Eddy Mazzoleni. De twee hadden een voorsprong van vijftig seconden, maar Dekker aarzelde niet. "Ik besloot in mijn eentje het gat dicht te rijden. Vlak voor de Keutenberg kon ik aansluiten. Armstrong reed Mazzoleni eraf, maar ik bleef erbij."
‘Hij was bang voor mij’
Vanaf dat moment draaide de koers uit op een tweestrijd richting Maastricht. Dekker voelde onderweg weinig druk en liet dat zelfs blijken richting de ploegwagen. "Tweede is ook mooi", riep hij. Dat zorgde voor ontspanning. "Ik was bereid om te verliezen. Tweede worden achter Armstrong is ook mooi. Maar tijdens het rijden merkte ik dat hij bang voor mij was en niet met mij naar de streep wilde."
)
Op de Cauberg probeerde Armstrong het verschil alsnog te maken, zonder succes. "Daarna hebben we het met z’n tweeën uitgevochten. Ik ging als favoriet de sprint in, al weet je na 250 kilometer nooit hoe de verhoudingen liggen. Ik bleek de sterkste en won."
Verstopt achter een auto
Ook aan zijn Amstel Gold Race als regerend winnaar bewaart Dekker een bijzondere anekdote. Een jaar na zijn zege zorgde hij al vroeg in de koers voor verbazing binnen zijn ploeg. "Bij het eerste klimmetje van de dag reed ik mee met twee anderen en belandde ik in de kopgroep. Ploegleider Frans Maassen was daar niet blij mee en eiste dat ik me terug liet zakken in het peloton."
)
Dekker vond daar op geheel eigen wijze iets op. "Ik ben toen langs de kant gaan staan en heb me achter een auto verstopt. Toen het peloton voorbijraasde, ben ik achteraan weer aangesloten, zodat ze niet doorhadden dat ik terug was."
)
)
)
)
)