&format=webp)
De succesjaren van wielericoon Gert-Jan Theunisse (63) liggen al heel wat jaren achter ons. Inmiddels gaat het niet zo best met de klimgeit van weleer. "Het is typisch met de manier waarop Nederland met hun sporthelden omgaat."
Theunisse kende zijn gloriejaren eind jaren 80, begin jaren 90. Hij was destijds een van de beste klimmers van het peloton en viel op met zijn kenmerkende lange wapperende haren. In 1989 kende de Nederlander een droomjaar in de Tour de France: hij won de bolletjestrui, werd vierde in het algemeen klassement en won een etappe op de iconische Alpe d'Huez.
)
Maar in 1995 moest Theunisse zijn carrière abrupt beëindigen vanwege hartproblemen. Door een ontstoken hartspier ontstonden hartritmestoornissen, waardoor het niet meer verantwoord was om op de fiets te klauteren. Daar ondervindt Theunisse nog steeds last van.
'Zijn hele lichaam houdt ermee op'
In Vandaag Inside vertelt journalist Wierd Duk in de ogen van Johan Derksen het "verschrikkelijke verhaal" van Theunisse. "Hij keerde terug naar Nederland, hij is hartstikke ziek", begint Duk zijn betoog. "En hij was helemaal vereenzaamd daar op Mallorca, hij was gescheiden. Hij heeft de hele tijd hartaanvallen en dan raakt hij weer bewusteloos. Echt een verschrikkelijk verhaal, zijn hele lichaam houdt er mee op."
Theunisse keerde terug naar Boxmeer, waar zijn zus als mantelzorger voor hem zal fungeren. "Hij dacht: 'Ik meld me weer aan in Brabant, ze zullen me wel welkom heten'. Niks van dat alles, ze maken hem het leven steeds onmogelijk", weet Duk. In Nederland willen ze allerlei aktes zien vanuit Spanje, alleen die kan Theunisse niet vinden.
)
"Op een gegeven moment is hij doorgedraaid in het gemeentehuis. Hij is autistisch, dat zegt hij zelf ook. Hij is woedend geworden en toen hebben ze het interventieteam gebeld. Die hebben hem op straat moeten zetten", openbaart Duk. Volgens hem is het wielericoon "zo teleurgesteld en totaal gedesillusioneerd". "Hij zegt: 'Voor die statushouders doen ze alles. Die worden gepamperd, komen in een hotel. Ik meld me daar, voor hen besta ik niet. Ze vernederen mij'. Daar is hij wel boos over. En het is typisch met de manier waarop Nederland met hun sporthelden omgaat", vindt Duk.
)
)
)
)
)