Tom Dumoulin kende een prachtcarrière. Hij won de Giro d'Italia, stond een keer op het podium in de Tour de France en veroverde twee zilveren olympische medailles. Toch kende zijn loopbaan ook een diep dal. "Die documentaire had nooit op die manier Nederland in geslingerd hoeven worden."
Dumoulin nam een tussenpauze van wielrennen en ging allerlei andere sportieve avonturen aan. Zo hield hij zich bezig met kickboksen en kwam hij in aanraking met hardlopen, wat hij nu nog altijd fanatiek doet. "Ik had er op dat moment vrede mee als ik nooit meer had gefietst", is Dumoulin eerlijk. "Maar dat plezier vond ik na een paar maanden wel terug, dus daar ben ik wel blij mee."
Begin 2021 ging Dumoulin er even tussenuit, omdat hij zich wilde focussen op zijn mentale gezondheid. Ook hoopte hij duidelijk te krijgen hoe zijn toekomst eruit zag. Datzelfde jaar keerde Dumoulin nog - met succes - terug. Zo won hij olympisch zilver op de tijdrit in Tokio.
Hoge verwachtingen
"Drie jaar nadat ik gestopt ben, kan ik bijna met een soort dankbaarheid terugkijken op die moeilijke periode. Het heeft me achteraf gezien ook veel gebracht en opgeleverd. Ik heb kennis opgedaan over mezelf, over mijn eigen functioneren", zegt Dumoulin in de podcast De Pacer.
"Maar toen was het vreselijk, ik heb me gewoon een paar jaar niet gelukkig gevoeld. Ik wilde ergens met mijn hoofd nog heel graag wielrenner zijn. Ik was nog helemaal niet klaar om te stoppen. Maar mijn lijf en alles sputterde tegen. Ik had heel veel rugproblemen en zware blessures achter elkaar. Daardoor werd ik constant teruggeworpen. Ik had het idee dat ik achter de feiten aanliep", blikt de winnaar van de Giro'd Italia 2017 terug.
Dumoulin was niet in staat om volledige trainingsschema’s af te werken, maar deed dat desondanks toch. "Dan raakte ik overtraind. Ook voelde ik tegelijkertijd de druk. Er was een heel hoog verwachtingspatroon. Ik was de grote Nederlandse klassementsrenner. Met grote verwachtingen gehaald bij Jumbo-Visma. Daar worstelde ik enorm mee."
Pijnlijke documentaire
De worsteling met zichzelf werd ook nog eens gefilmd voor een documentaire van Jumbo-Visma. "Sorry dat ik het zeg, maar het was bijna vervelend om naar je te kijken. Zo irritant als je was", stelt podcastmaker Eric Brommert.
Dumoulin heeft de beelden nog nooit teruggezien. "Omdat ik geen zin heb om naar mezelf te kijken in een periode dat ik het héél moeilijk had. En een periode dat ik me ook niet beschermd voelde door mijn omkadering. Dus die docu had op die manier nooit Nederland in geslingerd hoeven worden", vindt de oud-wielrenner.
'Ik kijk daar met dankbaarheid naar'
Volgens Dumoulin had op het moment dat het minder ging iedereen een idee over hoe zijn carrière zou moeten verlopen. "Maar niemand heeft gevraagd: wat wil jij nou eigenlijk, wat zijn jouw dromen? Ik voelde me bijna een product geworden. En niet meer een mens met gevoelens, die op dat moment even helemaal niet lekker in zijn vel zat."
Tegenwoordig is Dumoulin wieleranalist bij de NOS en loopt hij veel marathons. "Nu ben ik blij en in vrede met mijn carrière en nieuwe leven. Ik kijk daar met dankbaarheid naar", vertelt hij over de rottige tijd.
)