De topsportwereld kan hard zijn, weet ook schaatsicoon Mark Tuitert. De 45-jarige heeft zich openhartig uitgesproken over zijn mentale worstelingen en hoopt daarmee een taboe te doorbreken. Hij volgt daarbij het voorbeeld van een aantal topsporters dat aandacht vraagt voor mannen met gevoelens van angst of depressie.
"Echte mannen huilen niet", begint Tuitert zijn bericht op Instagram. "Veel jongens groeien met die zin op. Niet zeuren, doorgaan, sterk zijn." Het is ook de naam van een documentaire waarin topsporters zich uitsprekenover hun worstelingen met mentale gezondheid. Onder anderen Ron Vlaar, Edson Braafheid, Gianni Zuiverloon werkten daaraan mee.
Kwetsbaarheid
"In de topsport herken ik dat mechanisme heel goed", vervolgt de voormalig schaatskampioen. "In een kleedkamer of op de baan leer je al snel dat kwetsbaarheid niet hoort bij winnen. Twijfel hou je voor jezelf. Ook ik heb ook om hulp moeten leren vragen, in plaats van te denken dat ik het allemaal zelf wel oplos. Door te kijken naar mijn eigen patronen, mijn ouders, mijn innerlijke instelling kon ik gelukkig mijn eigen pad vinden en durfde ik daar uiteindelijk op te vertrouwen."
Maar nog steeds heerst er een taboe op mentale problemen. "In Nederland worstelt een best groot deel van de mannen met angst, stress of depressie. Tegelijk praten mannen er veel minder over, het is dus niet vanzelfsprekend dat dit lukt of geaccepteerd is", aldus Tuitert.
In de film van Cinetree worden de (ex-)sporters geconfronteerd met fysieke en mentale opdrachten en voeren ze open gesprekken met elkaar over hun gevoelens. "De documentaire laat iets heel herkenbaars zien. Topsporters die hun hele leven hebben geleerd sterk te zijn. Niet klagen, doorgaan, presteren."
'Weinig ruimte voor emoties'
"Maar als ze terugkijken op hun jeugd, zie je vaak hetzelfde patroon: tekorten, al dan niet overgenomen van ouders. Hoge verwachtingen van een omgeving. Weinig ruimte voor emoties", schrijft de ex-topschaatser. "Niet door slechte intenties van ouders of een omgeving. Integendeel. Meestal wilden zij het gewoon goed doen. Voor hun gezin. Voor hun kinderen."
Die patronen moeten doorbroken worden. "Als je met een systemische bril kijkt weet je dat wat we niet aankijken, we vaak onbewust doorgeven. Het zijn verhalen over mannen die jarenlang hebben geprobeerd sterk te zijn en nu hun kwetsbaarheid tonen, en daarmee afdalen naar een gezonde plek waarin ze mens kunnen zijn. Ze durven om hulp te vragen, en zien elkaar écht zonder masker of schild. Moedig."
)