&format=webp)
Niki Wories keert op haar 29ste terug op de WK, tien jaar na haar laatste aanwezigheid op het allerhoogste podium. Toch baalt de Nederlandse kunstschaatsster soms enorm van haar eigen sport en zegt ze gekscherend dat ze misschien een andere discipline op het ijs had moeten kiezen. Vlak voor de WK in Praag lucht ze uitgebreid haar hart.
"Deze winter heb ik twee keer gedacht had ik maar een andere ijssport gekozen. Ik kan heel goed schaatsen, ben erg behendig, dus misschien had ik nog ver kunnen geraken in een andere sport. Shorttrack of zo, dat vind ik leuker dan kunstschaatsen. Of moet ik eerlijker zeggen?”, zegt Wories in gesprek met Schaatsen.nl.
)
Vriendin van gouden shorttracker
In tien jaar is er veel veranderd voor Wories, die na haar vorige WK in 2016 pieken maar vooral dalen beleefde. Met als klap op de vuurpijl het missen van de Olympische Winterspelen in Milaan. Daar was ze uiteindelijk wel, maar vooral om haar shorttrackende vriend Friso Emons in actie te zien en goud te zien pakken op de relay. Nu hoopt ze op eindelijk weer eens een hoogtepunt voor zichzelf op de WK, maar dan moet er veel geks gebeuren, zegt ze over haar eigen jurysport.
)
'Het is zó krom'
“In kunstschaatsen kan een underdog nooit winnen. Hoe bestaat het dat iemand die nieuw is, nooit zal kunnen winnen, zelfs als hij voor iedereen zichtbaar de beste is? Dat is het moeilijke van deze tak: je kunt achteraf niet naar de feiten kijken. Maar je moet speculeren over waarom de een heeft gewonnen en de ander niet. Het is iemands mening. Je moet in de smaak vallen, en daar moet je geluk bij hebben. Het is zó krom als je erover nadenkt."
'Vervelend en jammer'
Jurysport blijft menselijk en dus liggen inconsequentie en fouten op de loer. Juist in een sport waar alles razendsnel gaat en de beoordeling een kwestie van smaak is, steekt dat bij Wories. “Er zit een deel in onze sport dat vervelend en jammer is. Alles is te beredeneren: hier heb ik een elementje laten vallen, hier is het fout gegaan, daar was de sprong blijkbaar niet helemaal goed geland. Dat is jureren", snapt ze ook.
)
'Teleurstelling is er wel'
"Maar als dat nou altijd consistent gebeurt, en bij iedereen op dezelfde wijze, dan zou het eerlijk zijn. Ik wil er ook niet over zeuren, want ik weet dat het zo is. Maar teleurstelling over de uitkomst van een wedstrijd is er wel.”
)
)
)
)
)