&format=webp)
Twee zonen die deelnemen aan de Olympische Spelen is al heel bijzonder. Maar dat allebei de zoons dan ook nog eens meerdere medailles halen is uiterst uniek. Het overkwam de ouders van Jens en Melle van 't Wout, die daar nog altijd dagelijks aan herinnerd worden.
Voor de familie Van 't Wout waren de Winterspelen in Milaan bijzonder succesvol. Jongste broer Jens ontpopte zich tot absolute koning van de shorttrackarena door individueel twee keer goud te halen én een keer brons. Oudste broer Melle pakte individueel eenmaal zilver, nipt voor zijn broertje. Samen behaalden ze met de mannenrelay wellicht de mooiste plak, door naar het goud te snellen. Voor hun ouders Jan en Nanette werden het Spelen om nooit meer te vergeten.
Drukke periode
Net als voor hun kinderen stonden ook de ouders behoorlijk in de belangstelling na de successen in Milaan. "Het is nu pas een beetje rustiger. We zijn echt aan het bijkomen van alles", vertellen de trotste ouders in een openhartig interview met Schaatsen.nl. "We hoopten dat Jens misschien één medaille zou halen." Vooraf hadden ze dus niet durven dromen hoe het uiteindelijk uit zou pakken.
)
Vooral de eerste gouden medaille van Jens was erg bijzonder voor zijn ouders. "Daarna werd alles een beetje onwerkelijk. Alsof je in een roes zit." Daarna volgde een chaotische periode waarin veel mensen iets van de ouders wilden. "Onze telefoons stonden niet meer stil. Journalisten uit heel Nederland probeerden ons te bereiken", vertelt vader Jan daarover. "Het was echt een gekkenhuis."
'Alles brak los'
Nadat Jens voor de tweede keer een olympische titel behaalde, werd het helemaal gek. "Alles brak los. In het dorp hingen overal vlaggen en slingers. We kregen tientallen, soms wel honderd berichten per dag", vervolgen ze. "We wisten dat het bijzonder was, maar niet dat het zó groot zou worden."
Bijzondere band
Ook het succes van hun andere zoon Melle stemt de ouders zeer gelukkig. Vooral na de lastige periode die hij achter de rug heeft. "Hij heeft alles meegemaakt in één jaar en toch stond hij daar. Dat is zo ontzettend knap. Wat heeft die jongen een veerkracht getoond."
)
De sterke band tussen de twee broers zorgde niet alleen tot veel lieve reacties vanuit Nederland, maar ook voor apetrotse ouders. "Zo zijn we met elkaar", lichten de ouders daarover toe. "Hoe ze elkaar helpen, hoe ze samen zijn. Dat raakt mensen."
Tijd om bij te komen
Nu hun zoons aan het genieten zijn van een welverdiende vakantie, kunnen ook de ouders eindelijk rust pakken. Ook voor hen was het een zware periode. "Mijn hartslag gaat van 65 naar 200 als ze rijden. En dan zijn er nog alle verplichtingen eromheen", aldus Jan. Het uiteindelijke succes van de hele shorttrackploeg kunnen de ouders nog amper bevatten. "Dat kan helemaal niet en klinkt het niet veel te mooi om waar te zijn? Toch is het gebeurd", zo besluiten de trotse ouders.
)
)
)
)
)
)