Pinas is hongerig na debuut voor Suriname: ‘Canada is ook bang voor ons’

2 april 2021

ADO Den Haag
Shaquille Pinas Suriname

Shaquille Pinas heeft een paar heerlijke weken achter de rug. De verdediger van ADO Den Haag werd voor het eerst opgeroepen voor Suriname, speelde beide wedstrijden én scoorde bij zijn debuut. De 23-jarige Pinas praat met Sportnieuws.nl over Natio, Canada-spits Jonathan David en over zijn moeder, die in Suriname woont.


Door Brian Vesseur

In het Cars Jeans Stadion wordt Pinas eerst geïnterviewd door een Surinaamse tv-zender. De prestaties van de Rotterdammer zijn zeker niet onopgemerkt gebleven. Voor de camera houdt hij een paar keer een bal met de Surinaamse vlag erop hoog. Milan van Ewijk, teamgenoot bij ADO, juicht als hij een mooi trucje doet.

Paaseitje
Het eerste interview is afgelopen, tijd voor het interview met Sportnieuws.nl. Maar niet voordat de verdediger nog snel een paaseitje pakt met Van Ewijk. Na het paaseitje vertelt hij dat het na zijn eerste oproep voor Suriname allemaal héél snel ging.

"Ik hoorde het de donderdag voordat we vertrokken, vóór de wedstrijd met Ajax. En we vertrokken op maandag", begint Pinas. De wedstrijd tegen Ajax (5-0 nederlaag) was op zondagavond, dus de verdediger sliep in een hotel in Amsterdam. Vlakbij Schiphol. "We moesten om 7 uur al op het vliegveld zijn."

De weg wijzen
Op Schiphol aangekomen maakte Pinas voor het eerst kennis met veel spelers. Bijvoorbeeld Ryan Donk: "Je kent hem van tv, een grote jongen: letterlijk en figuurlijk. Hij heeft een grote staat van dienst, met 7 jaar ervaring bij Galatasaray."

Op Schiphol moest Pinas opeens Donk de weg gaan wijzen. "Ik loop naar de jongens toe en hij (Donk, red.) loopt per ongeluk de verkeerde kant op. Alsof ik hem al heel lang ken, zeg ik: 'Ryan, je loopt de verkeerde kant op!'"

Tekst loopt door onder foto: Pinas namens ADO. (Credits: Getty Images)


Mama Shaquille
In Suriname zag Pinas zijn moeder weer eens, die een jaar of 5 geleden is terugverhuisd. Sindsdien zien ze elkaar ongeveer jaarlijks: de ene keer in Suriname, dan weer in Nederland. "Ze woont sinds mijn 17e/18e in Suriname, in het begin heb ik daar wel moeite mee gehad. Zo van: 'Mama, waarom laat je me achter?' Maar nu begrijp ik het wel; ze is ook pas gegaan toen haar jongste kind volwassen werd."

De moeder van Pinas kwam ook kijken bij de eerste wedstrijd, tegen de Kaaimaneilanden. Zoonlief kopte na een minuut of 20 de 1-0 binnen. Uiteindelijk won Natio met 3-0. Een paar dagen later, in Florida, werd Aruba met 6-0 aan de kant gezet.

Eredivisie-waardig
Dat Suriname deze tegenstanders zo makkelijk verslaat, is voor een deel te danken aan het spelerspaspoort. Door een nieuwe regel kunnen jongens als Pinas, maar ook Donk, Diego Biseswar en Kelvin Leerdam voor Natio uitkomen. Het voetbal is daarom enorm verbeterd.

Maar hoe goed is de selectie nu eigenlijk? Pinas moet lang nadenken als hem wordt gevraagd op welke plek dit Suriname in de Eredivisie zou eindigen. "Ik denk dat wij de middenmoot van de Eredivisie wel aankunnen. Er zitten écht goeie jongens bij die het verschil kunnen maken. (Tjaronn, red.) Chery, Biseswar, (Gleofilo, red.) Vlijter in de spits, Donk met zijn ervaring en kracht, Leerdam niet te vergeten. Echt jongens die een team dragen. Grote jongens. Nee, deze selectie zou zeker niet misstaan in de Eredivisie."

Tekst loopt door onder foto. Spelers van Suriname op een recente training. (Credits: ANP)


Pinas vs. David
Middenmoot Eredivisie, dus. Is dat genoeg om straks Canada te verslaan? Het land van Alphonso Davies (Bayern München) en Jonathan David (Lille) wacht in juni, en praktisch gezien moet er worden gewonnen om door te gaan naar de volgende ronde van de WK-kwalificatie. "Zij zijn ook bang voor ons", is Pinas stellig.

"Ik had het er toevallig met mijn oom erover. Je moet elke wedstrijd willen winnen. Eerst van Bermuda winnen, dan ga je met een goed gevoel naar Canada. Ik denk dat Canada een fantastisch land is om tegen te spelen, maar zij weten ook dat wij een goed land zijn. En dat wij ook goede spelers hebben."

De kans is aanwezig dat Pinas - centrale verdediger van beroep - tegenover David (de spits van Canada) komt te staan. "Ik denk dat Jonathan David de beste spits is waar ik tegenover ga staan", bedenkt hij. Tenminste, tot dát moment. Want Pinas doomt verder: "David is een heel goede spits, maar ik hoop ooit ook nog tegen nóg betere spitsen te staan. Haaland, bijvoorbeeld."

Malacia
Canada wordt hoe dan ook een enorm lastige opgave. Misschien moet de selectie nóg wel verder worden aangesterkt om ze te verslaan. Pinas krijgt een lijstje met spelers onder zijn neus gedrukt, met daarop Surinaamse jongens die nog voor Natio (en Oranje) uit kunnen komen. Een paar namen op dat lijstje: Jaïro Riedewald, Ché Nunnely, Gyrano Kerk, Jean-Paul Boëtius, Ridgeciano Haps, Stefano Denswil en Tyrell Malacia.

"Goed dat je Tyrell Malacia erbij hebt gezet", merkt Pinas op. "Velen weten niet dat hij ook Surinaams is. Hij is Antilliaans én Surinaams."

Trotse pauw
De jongens op dat lijstje kunnen (als ze worden opgeroepen) nog steeds kiezen tussen Oranje en Natio. Pinas, die jeugdinterlands voor Nederland heeft gespeeld, hakte vorig jaar de knoop door om voor Suriname uit te komen. "Ik dacht eerst ook: moet ik het doen? Maar toen liet ik mijn gevoel praten en die vertelde me dat ik het moest doen. Ik zei tegen mezelf: 'Shaq, je gaat trots op jezelf zijn.' En toen heb ik het gedaan."

En daar zit-ie, als een trotse pauw. Net zijn eerste 2 interlands achter de rug én zijn eerste goal. Pinas heeft om af te sluiten ook nog een boodschap voor alle spelers die nog een keuze moeten maken: "Het gevoel moet erbij kloppen. Ik hoop dat al deze spelers met hun gevoel de keuze maken, of het nu voor Nederland is, of voor Suriname."