Geëmotioneerde Wout van Aert draagt overwinning in Parijs-Roubaix op aan overleden ploegmaat: 'Dit is mijn levenswerk'

Redactie Sportnieuws.nl • 17:41, 12-04-2026
Geëmotioneerde Wout van Aert draagt overwinning in Parijs-Roubaix op aan overleden ploegmaat: 'Dit is mijn levenswerk'
i

Wout van Aert richt zijn blik op de hemel © Getty Images

Redactie Sportnieuws.nl • 17:41, 12-04-2026

Wout van Aert pakte zondag dan eindelijk de winst over kasseien. De Belgische topwielrenner moest behoorlijk diep gaan, maar versloeg wereldkampioen Tadej Pogacar in een directe strijd. Na afloop was Van Aert hevig geëmotioneerd.

Na een keer tweede te zijn geworden én een keer derde was het zondag eindelijk raak voor Wout van Aert. Hij pakte de overwinning in Parijs-Roubaix en maakte zijn grote droom om ooit een wielermonument over kasseien te winnen dan eindelijk waar. Het zorgde voor een zwaar geëmotioneerde renner na afloop van de race.

Emoties bij Van Aert

"Dit betekent alles voor mij", begint Wout van Aert het interview na afloop van zijn overwinning. Bij de Vlaming komen hevige emoties vrij na de zege en dat had een bijzondere reden. "Het was een doel sinds 2018, toen ik de race een eerste keer reed. Ik verloor toen mijn ploegmaat Michael Goolaerts. Sinds dan is het altijd mijn doel geweest om naar de hemel te wijzen. Ik heb hier zo vaak pech gehad - ook vandaag. Maar ik ben blij dat het eindelijk gelukt is." Toen hij over de finish kwam, richtte hij zijn vingers naar de hemel.

In 2018 reed Van Aert nog in dienst van het Belgische team Veranda's Willems-Crelan, waarvoor hij Parijs-Roubaix mocht rijden. Toen zat hij in een ploeg met Michael Goolaerts. Goolaerts kreeg een hartaanval op één van de kasseienstroken en kwam al op 23-jarige leeftijd te overlijden. Dat hakte er behoorlijk in bij Van Aert. "Deze zege is voor Michael. Voor zijn familie, zijn ouders Staf en Marianne en zijn broer Kristof. En al mijn ploegmaats van het vorige team."

Duel met Pogacar

Uiteindelijk werd het een titanenstrijd met Pogacar en toonde Van Aert zich beresterk. "Toen we naar het Vélodrome trokken, bleef ik bij mijn plan. In mijn dromen heb ik die sprint al zó vaak gereden... Ik wist perfect wat ik moest doen. Het moeilijkste was gewoon om naar de velodroom te geraken. Ik heb vaak op de limiet gezeten om in het wiel van Tadej te blijven. Maar het is het allemaal waard geweest."

'Levenswerk'

Na afloop was Van Aert dan ook als een kind zo blij dat zijn droom eindelijk is uitgekomen. "Dit betekent alles voor mij. Ik moet opletten dat ik geen te grote woorden gebruik, maar dit is een levenswerk", meende hij. "Het zijn de mensen die kort bij mij staan die weten hoe vaak ik mezelf bij elkaar heb moeten rapen. Het is even emotioneel."