&format=webp)
Hij is pas 22 jaar, maar binnen de Nederlandse atletiekwereld wordt zijn naam al gefluisterd als die van een toekomstige grootheid. Jonas Phijffers heeft volgens sprintveteraan Liemarvin Bonevacia de potentie om geschiedenis te schrijven op de 400 meter.
Bonevacia is zelf nog altijd de snelste 400-meterloper van Nederland op 37-jarige leeftijd en weet dus wat je er allemaal voor moet laten om de top te bereiken. Drie keer stond hij op de Olympische Spelen, pakte zilver in Tokio met de estafettemannen en twee keer brons op de EK individueel.
Als iemand weet hoe je van een onbekend talent uitgroeit tot olympiër, dan is het Bonevacia wel. En die kwaliteiten herkent hij in Phijffers. "Jonas is echt speciaal en heeft heel veel potentie", vertelt hij in een interview met het AD. "Ik denk dat hij als de eerste Nederlander de 400 meter in 43 seconden kan lopen."
)
Samen actief op WK estafette
Dit weekend zijn Bonevacia en Phijffers samen actief bij het WK estafette in het Botswaanse Gaborone, waar Nederland zich wil plaatsen voor de A-finale met de 4x400 meter ploeg. Deze zomer staat ook de EK atletiek in Birmingham op het programma, voor Bonevacia waarschijnlijk het laatste grote podium van zijn carrière.
Dat hij überhaupt zo ver is gekomen, heeft alles te maken met groot durven dromen. Als scholier op Curaçao keek hij naar Churandy Martina op de Spelen van 2008 en zei tegen zijn klasgenoten: "In 2012 sta ik ook daar." Iedereen lachte hem uit. Via een studiebeurs in Puerto Rico werkte hij zich op tot olympiër en nationaal recordhouder. "Age is just a number", zegt hij daar zelf over.
)
Jonas Phijffers treedt in voetsporen
Phijffers is intussen al de op één na snelste Nederlander aller tijden op de 400 meter, alleen Bonevacia liep ooit sneller. De 22-jarige snelheidsduivel uit Hellendoorn werd dit jaar Nederlands kampioen en klokte op de NK een indrukwekkende 44,71 seconden. Daarmee zit hij zijn ervaren teamgenoot letterlijk op de hielen.
)
Diezelfde topsportmentaliteit ziet Bonevacia nu terug in zijn jonge teamgenoot. En dus koestert de veteraan één grote gezamenlijke droom voor hij stopt. "Een van mijn dromen is met hem deze zomer in de Europese finale te staan. Niet op de estafette maar individueel. Waarom zouden we niet groot dromen?"
