,fit(1200:)&format=webp)
Scheidsrechter Jannick van der Laan heeft een opvallend druk leven. Doordeweeks staat hij als mede-eigenaar in de Albert Heijn in Gennep, terwijl hij in het weekend op het veld loopt in volle Eredivisie-stadions. De weg naar dat podium was allesbehalve vanzelfsprekend. "Ik heb thuis ook wel eens gezegd: als dit nog een jaar zo doorgaat, dan stop ik ermee", stelt Van der Laan.
"Eigenlijk begon het allemaal een beetje per ongeluk", vertelt Van der Laan lachend in zijn eigen supermarkt tegen Sportnieuws.nl. "Ik heb mijn hele jeugd op een redelijk niveau gevoetbald bij JVC Cuijk en daarnaast was ik trainer van een jeugdteam. Op een gegeven moment hadden we een weekend geen scheidsrechter en toen moest ik gaan fluiten. Dat ging eigenlijk best wel goed en dat moest ik vaker gaan doen."
De reacties waren zó positief dat hij al snel vaker met de fluit in zijn hand stond dan met voetbalschoenen aan. "Uiteindelijk ben ik ook de senioren bij Cuijk gaan fluiten. Toen dacht ik: misschien moet ik hier iets mee doen. Ik heb de BOS-cursus (basisopleiding voor scheidsrechters, red.) gevolgd en ben voor de KNVB gaan fluiten." Het ging daarna hard met zijn carrière. "Ik maakte vrij snel promoties en kwam via het talententraject uiteindelijk in het betaald voetbal terecht."
)
Géén promotie
Maar het pad omhoog bleek niet alleen maar een rechte lijn. Hij kreeg te maken met frustrerende momenten. "Ik heb zo’n tweeënhalf jaar geen promotie gemaakt", blikt hij terug. "Dat was pittig. Zeker als je de rapporten van waarnemers leest. Daar stonden soms dingen in dat je denkt: ja jongens…" Sommige opmerkingen waren volgens hem zelfs bijna absurd. "Bij wijze van spreken kreeg je commentaar dat je een gele fluit had, omdat dat te veel leek op een gele kaart. Dan denk je wel: waar hebben we het over?"
De frustraties liepen hoog op. "Ik heb thuis wel eens gezegd: als dit nog een jaar zo doorgaat, dan stop ik ermee. Dan ga ik niet nog een jaar op mijn zondagmorgen een derde elftal fluiten", erkent Van der Laan. Dat het uiteindelijk toch anders liep, kwam door een belangrijk gesprek. "Ik kwam in contact met oud-scheidsrechter Reinold Wiedemeijer. Hij heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat ik werd toegelaten tot het talententraject voor amateurvoetbal. Dat betekende extra begeleiding en wedstrijden op een hoger niveau. Toen dacht ik: oké, ik ga door."
Tien jaar later kan hij er met een glimlach op terugkijken. "Als dat toen niet was gebeurd, had ik hier nu waarschijnlijk niet gezeten." Inmiddels staat de teller dit seizoen al op zestien wedstrijden in de VriendenLoterij Eredivisie, daarnaast heeft hij de nodige wedstrijden in de Keuken Kampioen Divisie op zijn naam.
)
Opvallend debuut
Zijn debuut in het betaald voetbal kwam in een bijzondere periode: tijdens de coronapandemie. "De lege tribunes waren wel een smetje, ook omdat mijn vader er niet bij kon zijn. Hij is een enorme supporter én een héél goede coach voor mij", vervolgt Van der Laan. "Dat vond ik jammer. Al hebben we dat nu wel ingehaald", lacht hij. "Ik moet eerlijk zeggen dat ik bij mijn debuut toch wel wat spanning had. Maar weet je wat nog spannender was? Het interview na afloop. Dat leer je niet bij een opleiding", lacht de mede-eigenaar van de Albert Heijn in Gennep.
Fluiten en winkel runnen
Op papier lijkt de combinatie van Eredivisie-scheidsrechter en supermarkt-eigenaar ingewikkeld, maar voor Van der Laan werkt het verrassend goed. "Mijn ooms zijn hier in 1988 begonnen. Later hebben mijn ouders het overgenomen en inmiddels zijn wij mede-eigenaar met de kinderen", legt Van der Laan uit. "Ik werk hier maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. En als ik vrijdag een wedstrijd heb, ga ik op tijd weg. Dan kan ik thuis nog even rustig voorbereiden."
Inmiddels is zijn afwezigheid door wedstrijden en internationale activiteiten ook ingebakken in het bedrijf. "Ze houden hier eigenlijk geen rekening meer met mij in de planning", zegt hij lachend. "Ze weten: als ik er niet ben, dan gaat het ook gewoon door." Dat moet soms ook wel, want zijn agenda zit vol. "Drie weken geleden zat ik bijvoorbeeld bij de UEFA CORE. Dat is een ontwikkelprogramma voor talentvolle scheidsrechters uit Europa die uiteindelijk international kunnen worden. Zo’n week ben ik dan helemaal weg, maar dan is hier alles top geregeld."
)
Trainen als topsporter
Wie denkt dat scheidsrechters alleen in het weekend een wedstrijd fluiten, heeft het mis. Van der Laan traint bijna dagelijks. "Nu met die UEFA CORE willen ze ook echt zien dat je progressie maakt. Dus alles moet je strak bijhouden", laat Van der Laan optekenen. Zijn schema lijkt meer op dat van een profvoetballer dan op dat van een winkelier. "Drie keer per week krachttraining, twee keer hardlopen en natuurlijk de wedstrijden zelf. Soms heb ik één rustdag, maar dat is dan vaak een rustige fietstraining. Dit werk en het fluiten gaan eigenlijk uitstekend samen."
Dat hij regelmatig in de Eredivisie fluit, blijft in de supermarkt niet onopgemerkt. "Klanten herkennen je natuurlijk wel. De ene begint er meteen over, de ander helemaal niet. Ik vind het tot nu toe alleen maar leuk, maar dat zal vast ook komen omdat ik nog niet héél slecht in het nieuws ben gekomen door een slechte beslissing. Dat zal ooit vast nog wel komen, maar ik vind het contact met klanten alleen maar leuk."
)
Vergelijking met Kuipers
De vergelijking met oud-topscheidsrechter Björn Kuipers, die ook een winkel runt, hoort hij vaker. "Ik heb met Björn ook wel eens gesproken over de combinatie van fluiten en een winkel runnen, maar ik ben nog niet in de positie om mezelf met hem te vergelijken. Het pad dat hij heeft bewandeld is nog ver weg voor mij", vervolgt Van der Laan, die wel groot durft te dromen. "Deelname aan het UEFA CORE-programma past perfect in mijn traject, maar het is geen garantie dat je international wordt."
De concurrentie is groot. "Nederland heeft op dit moment zeven internationals. Pas als er eentje stopt of afvalt, komt er een plek vrij. Natuurlijk wil je zo snel mogelijk", geeft hij toe. “Maar aan de andere kant kan ik er ook wel mee leven dat die plek er nu nog niet is. Hoe langer het duurt, hoe meer ervaring je opdoet. Dan ga je uiteindelijk met meer bagage zo’n internationale carrière in. Maar makkelijk is dat geduld soms niet", sluit hij lachend af.
)
)
)
)
)
)