,fit(1200:)&format=webp)
Oranjefans heb je in alle soorten en maten, maar Daniel Oordt (31) hoort zonder twijfel bij de buitencategorie. De piloot bij een Amerikaanse luchtvaartmaatschappij mist al elf jaar géén wedstrijd van het Nederlands elftal, terwijl hij sinds zijn zesde in Noord-Amerika woont. "Mijn moeder vraagt elke keer: waarom houd je telkens weer hoop dat ze kampioen worden?"
De liefde voor het Nederlands elftal zit diep. "Ik droeg op school altijd al oranjeshirts", zegt Oordt, ook wel bekend als de Oranje-suitman, tegen Sportnieuws.nl. "Ik ben eigenlijk gewoon helemaal gek van Nederland en Oranje, ondanks dat ik er maar een paar jaar heb gewoond. Ook in Canada en Amerika stond ik altijd vroeg op bij toernooien en wedstrijden."
Zijn eerste echte herinnering gaat terug naar het EK van 2000. "We verloren de halve finale van Italië na penalty’s", vertelt de 31-jarige Oordt. "Vanaf dat moment dacht ik: als ik straks ouder ben en een goede baan heb, dan ga ik gewoon keihard achter Oranje aan."
)
'Oranje is bijna een plicht geworden'
Tegenwoordig verdient Oordt zijn geld als piloot in de Verenigde Staten en heeft hij zijn droom waargemaakt. Sinds november 2015 miste hij géén enkele wedstrijd van Oranje. "Mijn moeder wilde altijd al een keer naar Kazachstan en toen speelde Nederland daar een kwalificatieduel. Daar heb ik Henk van Beek van de oranjebus en de fanatieke aanhang leren kennen. Ik deed mee met de supporters en dat was voor mij zó uniek. Ik ben natuurlijk niet opgegroeid met de Nederlandse cultuur, maar dankzij het Nederlands elftal voel ik me er wél mee verbonden. Ik hou van de oranjefamilie."
"Sindsdien ben ik er altijd bij geweest", lacht Oordt. "Tegenwoordig is Oranje bijna een plicht geworden. Als ik een nieuwe afspraak maak, kijk ik eerst: wanneer spelen we? Daarna komen mijn werk, vrienden en familie. Dat komt eigenlijk allemaal op de tweede plek, want ik wil er gewoon altijd bij zijn." Dat leverde soms ook extreme situaties op. "Ik heb een paar keer gehad dat ik maar 24 uur vrij kon krijgen. Dan was ik uiteindelijk maar twintig uur in het land. Dat is best extreem", zegt de goedlachse fan.
De reizen leveren hem ondertussen ook bijzondere ervaringen op. "Je komt op plekken in Europa waar je normaal nooit op vakantie zou gaan: Wit-Rusland, Finland, Malta en Montenegro", somt hij op. "En je ontmoet overal mensen die zó onder de indruk zijn van de Oranje-supporters en de feestjes van de KNVB. Mijn Amerikaanse vrienden willen ook vaak mee, omdat het gewoon één groot feest is."
)
Speciaal toernooi in eigen land
Aanstaande zomer wordt het voor Oordt een stuk makkelijker. In plaats van zich in allerlei bochten te moeten wringen, wordt het toernooi in zijn thuisland gespeeld. Al betekent dat nog steeds dat hij regelmatig een vlucht moet pakken om een wedstrijd te bezoeken. "We lachen altijd met vrienden dat ik hier mijn hele leven voor heb getraind", grapt hij. "Het is in ieder geval lekker dat ik een keer geen jetlag heb."
Daarna wordt hij weer serieus. "Het is héél bijzonder dat het toernooi in de Verenigde Staten, Mexico en Canada wordt gehouden. In 1994 was ik nog niet geboren en dacht ik: dat zal nooit meer gebeuren. Ik kijk er enorm naar uit, want dit toernooi wordt geweldig. Voor het WK voetbal wordt geen cent bespaard, dus we kunnen ons opmaken voor iets bijzonders."
)
Man in het oranje pak
Tijdens de wedstrijd tegen Ecuador op het WK in Qatar kwam hij al eens groot in beeld. Miljoenen mensen zagen hem toen in zijn opvallende oranje pak. Het idee ontstond zo’n elf jaar geleden. "Ik vond het leuk om eens wat anders aan te doen dan een voetbalshirt", legt hij uit. Inmiddels heeft het pak een eigen verhaal gekregen. "Er zitten allemaal pins op van supporters over de hele wereld. En het pak zit nog steeds onder het bier. Negentigduizend Argentijnen bekogelden ons met bier toen we de 2-2 maakten in de kwartfinale", lacht hij.
Oordt draagt het pak puur vanuit zijn passie voor Oranje, benadrukt hij. "Ik ben gewoon trots op mijn roots. Als Argentinië-supporters het doen, vinden we het ook prachtig. Je mag trots zijn als Nederlander op de prestaties van zo’n klein land, dus waarom niet met een mooie jas of pet?", vraagt hij zich hardop af.
Wereldkampioen Nederland?
Oordt durft groot te dromen: Nederland moet voor de wereldtitel gaan. "Dan zou de cirkel voor mij rond zijn, dan gaan we feesten in New York", verklapt hij. Oordt sluit lachend af met een opmerking van zijn moeder: "Die vraagt altijd: waarom houd je telkens weer hoop dat ze kampioen worden? Het kost alleen maar geld en tijd. Maar ik weiger daarin mee te gaan. Straks winnen ze het eerste WK van Nederland en zit ik thuis op de bank."
